Το κοινό καλό κι όφελος

Γιατί η κοινωνία χρειάζεται τόσους πολλούς κόπανους, ενώ 88 αρκούν για να παράγουν έργο; Είναι θέμα βούλησης ή βουλιμίας; Είναι απαραίτητοι στο κοινωνικό έργο; Είναι θέμα πολιτικής απόφασης; Γιατί να χρειαζόμαστε άτομα που δεν ξέρουν...

Το κοινό καλό κι όφελος

Ο δημόσιος χώρος είναι ο βιότοπος του ανθρώπου που θέλει να γίνει πολίτης. Το γυμναστήριο που μετατρέπει το πλήθος σε δήμο. Και ο δήμος είναι ο εφιάλτης τους. Δημόσιος χώρος είναι ο κάθε χώρος, γεωγραφικά ή όχι οριζόμενος, όπου συναντιούνται οι πολίτες. Στον χώρο αυτόν γίνεται η πολιτική σύγκρουση, που οφείλει να είναι ανελέητη και εξαντλητική. Και πάντα στη βάση επιχειρημάτων. Και πάντα με στόχο το δημόσιο καλό. Το κοινό καλό. Το κοινό όφελος. Στον δημόσιο χώρο συμβαίνει η απλή παράθεση πολιτικής γνώμης και η πολιτική διαπάλη και σύγκρουση. Η παράθεση γνώσεων και εμπειρίας του καθενός, μαζί με την επεξεργασία τους. Και οι πολεμικές των πολιτικώς αντίθετων πολιτών.

Ωστε από την πολιτική διαπάλη και από την επαφή με τις σκέψεις, τις γνώσεις και τις εμπειρίες των άλλων, ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ, να γινόμαστε όλοι και πιο πλούσιοι πνευματικά και καλύτεροι πολιτικά. Πιο έμπειροι πολιτικά. Πιο σοφοί. Πιο ανεξάρτητοι πνευματικά και πολιτικά. Και όχι υποτελείς σε πρόσωπα, σοφούς, -ισμούς και ιδιοτέλειες. Πως όμως πρέπει να γίνεται αυτό ώστε πράγματι να ωφελούμαστε και όχι να ζημιωνόμαστε;

Εχουμε μεταξύ μας 1) ΨΩΝΙΑ, 2) ΕΜΠΑΘΕΙΣ 3) ΕΓΚΑΘΕΤΟΥΣ και ΒΑΛΤΟΥΣ.

Οι παραπάνω κατηγορίες δεν ενδιαφέρονται για το κοινό καλό. ΔΕΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ ΚΑΛΟ. Ενδιαφέρονται για ένα ιδιοτελές καλό. Εξυπηρετούν όλοι μια ιδιοτέλεια. Διαφορετικής βέβαια σύστασης. Για το κοινό καλό μπορεί να ενδιαφέρεται κάποιος που μπορεί να έχει την ίδια ή την αντίπαλη γνώμη με εμένα πολιτικά, στον βαθμό που την εκφράζει χωρίς προσβολές, βρισιές, αξιώσεις αυθεντίας [δεν είσαι έλληνας ρε εσυ] κλπ φανατισμούς, περιφρόνηση [εγώ ζω στο εξωτερικό, είστε όλοι μαλάκες] κλπ κλπ κλπ.

Οποιος μιλάει ΣΩΣΤΑ στον δημόσιο χώρο, μας ευεργετεί όλους. Ευεργετεί όλους τους έλληνες που τον ακούνε. Μας ωφελεί. Μας κάνει να θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι. Οποιος μιλάει ΣΑΝ ΜΑΛΑΚΑΣ, με φανατισμό, υπεροψία, επίκληση αυθεντίας, περιφρόνηση, βρισιές, κλπ κλπ, μας ζημιώνει όλους. Ζημιώνει όλους τους έλληνες που τον ακούνε. Διότι ακυρώνει την επικοινωνία, τον ΛΟΓΟ, άρα και την ΛΟΓΙΚΗ. Την διαβούλευση. Την συνεννόηση τελικά. Διοτι η επικοινωνία και ο ΛΟΓΟΣ – ΛΟΓΙΚΗ, είναι το μόνο μέσο που έχει μια ομάδα ανθρώπων στη διάθεσή της όταν αναζητεί να βρει μια λύση στο πρόβλημα ή τα προβλήματά της. Ακύρωση της επικοινωνίας (από ψώνια, εμπαθείς και εγκάθετους) σημαίνει πως η ομάδα δεν θα καταφέρει να βρει λύση στο πρόβλημά της.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να εκφράσουμε την πολιτική μας αντίθεση, ακόμα και δυσαρέσκεια, προς έναν συνομιλητή μας. Κι έχουμε υποχρέωση, προς τους άλλους έλληνες που μας παρακολουθούν, να διαλέγουμε τον καλύτερο τρόπό. Οχι τον χειρότερο. Αν θα γίνουμε καλύτεροι, θα γίνουμε μεταξύ μας καλύτεροι. Ο ένας από τον άλλον. Δεν θα μας κάνει καλύτερους ούτε το σχολείο τους, ούτε τα ΜΜΕ τους. Το σχολείο και τα ΜΜΕ κάτω από ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟ έλεγχο, όπως είναι σήμερα, δεν έχουν κανένα συμφέρον να μας κάνουν καλύτερους πολίτες, έλληνες και ανθρώπους. Γι’ αυτό πρέπει να περιφρουρούμε τον δημόσιο χώρο. Είναι ΖΩΤΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ χώρος. Είναι χώρος εκπαίδευσης και μαθητείας ΟΛΩΝ ΜΑΣ.

Τα 1) ΨΩΝΙΑ, τους 2) ΕΜΠΑΘΕΙΣ τους 3) ΕΓΚΑΘΕΤΟΥΣ και ΒΑΛΤΟΥΣ πρέπει να βρίσκουμε τρόπο να τους απομονώνουμε. Να τους περιορίζουμε. Διαφορετικά ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΟΝΤΑΙ. Γίνονται περισσότεροι δια της μιμήσεως. Τους απομονώνουμε μέχρι που να κάνουν την προσπάθειά τους να βελτιωθούν, να γίνουν κι εκείνοι καλύτεροι. Που σημαίνει να σταματήσουν να νοιάζονται μόνο για το δικό τους ΙΔΙΟΤΕΛΕΣ συμφέρον, και να νοιαστούν για το ΚΟΙΝΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ όλων μας.

Ο δημόσιος χώρος είναι ο βιότοπος του ανθρώπου που θέλει να γίνει πολίτης. Ο δημόσιος χώρος με ποιότητα είναι ο τρόμος της ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ, διότι ένας τέτοιος δημόσιος χώρος γεννάει πολίτες. Με επάρκεια. Με αξιώσεις. Με γνώσεις. Με κριτική σκέψη. Γυμνασμένους στην πολιτική σύγκρουση. Ετοιμους. Ετοιμους για να συγκροτήσουν δήμο (με την αρχαία ελληνική έννοια).  Ο δήμος είναι ο εφιάλτης τους. [Θραξ Αναρμόδιος]

Τσόκαρα και καριόλες: [Νίκος Λυγερός]

“Όποιος δεν έχει δει ποτέ τσόκαρα και καριόλες, δεν μπορεί να πιστέψει ότι υποδήματα και άμαξες μπορεί να θεωρούν ότι έχουν άποψη. Στην αρχή νομίζει ότι ακούει ένα παραμύθι, αλλά σιγά-σιγά κατανοεί ότι ο συνδυασμός των δύο είναι θεαματικός. Τα τσόκαρα πιστεύουν ότι μπορούν να κάνουν ερωτήσεις και οι καριόλες απαντήσεις. Αυτός ο διάλογος φαντάζει εξωπραγματικός, αλλά όσο παράξενος κι αν είναι θέλει να φανεί ρεαλιστικός. Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι τα επιχειρήματα του ενός αγγίζουν τις πεποιθήσεις του άλλου. Σημασία έχει ότι το παράλογο δεν στέκει ακόμα κι αν τα υποδήματα κι οι άμαξες προχωρούν χωρίς κανένα πρόβλημα στον κόσμο τους.

Το πρόβλημα είναι το κοινό που βλέπει αυτό το θεατρικό, νομίζει ότι αφορά την πραγματικότητα. Ενώ στην ουσία, και τα δύο αποκτούν νόημα μόνο όταν τα βάζουμε και όταν καθόμαστε πάνω, αλλιώς και τα δύο είναι κενά. Όταν λοιπόν δίνουμε αξία στα λεγόμενά τους ξεχνάμε ότι είναι ένα θέατρο του παραλόγου και ότι ο σκηνοθέτης δεν είναι ο Ιονέσκο. Κατά συνέπεια η παράσταση δεν έχει το απαιτούμενο επίπεδο. Ελπίζουμε απλώς ότι το κοινό δεν θα δυσανασχετήσει γρήγορα με αυτήν την επιθεώρηση, αλλιώς τα τσόκαρα και οι καριόλες δεν θα προλάβουν να φύγουν από τη σκηνή εγκαίρως.”

Ένα πιάνο έχει 88 κόπανους

“Ένα πιάνο έχει 88 κόπανους και μ’ αυτούς είναι ικανό να δημιουργήσει μουσική που αποτελεί μια προσφορά για τη μνήμη μας και γενικότερα για την ανθρωπότητα, όταν ο συνθέτης είναι μια ιδιοφυΐα. Το ερώτημα λοιπόν είναι απλό. Γιατί η κοινωνία χρειάζεται τόσους πολλούς κόπανους, ενώ 88 αρκούν για να παράγουν έργο; Είναι θέμα βούλησης ή βουλιμίας; Είναι απαραίτητοι στο κοινωνικό έργο; Είναι θέμα πολιτικής απόφασης; Γιατί να χρειαζόμαστε άτομα που δεν ξέρουν τι είναι μόδα ή ψυχολογικές ασθένειες; Γιατί να ακούμε αυτήν την κακοφωνία που ονομάζεται άποψη από τους άσχετους; Γιατί να υποστούμε αυτήν την έλλειψη νοημοσύνης λόγω ελευθερίας της έκφρασης, ενώ είμαστε εκτός πιανιστικού επιπέδου;

Κάθε διευθυντής ορχήστρας ξέρει να διαχειρίζεται αυτά τα προβλήματα, διότι διαβάζει την παρτιτούρα και δεν υπάρχει λόγος να ακούει επιπλέον θόρυβο. Γιατί λοιπόν πρέπει να υποστούμε αυτόν το θόρυβο λόγω της θέσης του και λόγω της έντασής του; Και η σιωπή έχει τα πλεονεκτήματά της. Επιπλέον γιατί να πάει άχρηστο το μάθημα του Ludwig Wittgenstein; Ειδικά όταν έλεγε ότι όταν δεν γνωρίζεις το θέμα πρέπει να το βουλώνεις. Είχε ζήσει σ’ ένα σπίτι, όπου το πιάνο δεν ήταν μόνο του αλλά με άλλα έξι. Άρα ήξερε με μεγάλη ακρίβεια τα όρια του κόπανου.”

«Απ’ όλα τα πράγματα, μόνο η αλήθεια έγινε τόσο εξωφρενική ώστε να αμφισβητείται» Whitaker Chambers

«Αλήθεια είναι η άμεση επαφή με την πραγματικότητα» είπε ο μεγάλος επιστήμονας και ανθρωπιστής στον εικοστό αιώνα ο Wilhelm Reich

ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟΙ ΨΥΧΟΠΑΘΕΙΣ «Τσόκαρα Καριόλες και Κόπανοι»

Αυτός είναι ο βασικός λόγος [και μερικοί ακόμη] που το terrapapers δεν δέχεται σχόλια κι έτσι κράτησε μακρυά τα τσόκαρα, τους κόπανους και τις καριόλες, τα ψώνια, τους επαθείς και τους βαλτούς, αφού το μόνο που ξέρουν να κάνουν, είναι να κουτσουλάνε και να βρωμίζουν, νομίζοντας πως μιλάνε κι έχουν «άποψη». Αυτό είναι ΚΥΡΙΟ χαρακτηριστικό γνώρισμα των Επιτυχημένων Ψυχοπαθών και ο βασικός λόγος που καταστρέφουν τα blogs – forums. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τους απομονώσουμε επιδεικτικά κι απροκάλυπτα. Στο terrapapers το εφαρμόσαμε και γλυτώσαμε πολύτιμο χρόνο, ευδαιμονία κι αρμονία, άρα το προτείνουμε ανεπιφύλακτα.

Αν και στην πραγματικότητα η πρόθεση μας ήταν και ήμασταν ανοιχτοί στην επικοινωνία *ΑΠΟΨΕΩΝ και όχι *σχολίων. Εκτός εξαιρετικά ελαχίστων εξαιρέσεων –σαν φάρος στο σκοτάδι- δεν υπήρξαν ΑΠΟΨΕΙΣ, ούτε καν σχόλια στην ουσία του άρθρου, απλά αντιδραστικές και παπαγαλίζουσες συμπεριφορές, ανακύκλωσης των meme. Αυτό δεν είναι καλό για την ποιότητα και την αισθητική μας.

Μετά από 141 χρόνια λειτουργίας, το Popular Science, σοβαρό επιστημονικό περιοδικό, έκλεισε τα σχόλια του για τον ίδιο λόγο. Όλο και περισσότερα μεγάλα περιοδικά κλείνουν τα σχόλια, μιας και δεν αντέχουν τον *«σχολιασμό» των μιμιδιών με τον ψυχισμό αμνού και το μυαλό αμοιβάδας. Μιλάμε για περιοδικό 145 χρόνων λειτουργίας !!! Ναι μερικά τραγελαφικά «σχόλια» από τα μιμίδια τα έχω παρακολουθήσει.

Στο terra papers υπήρχαν 16.986 σχόλια εγκεκριμένα και πολλαπλάσια μη εγκεκριμένα. Αν εξαιρέσουμε τους αναγνώστες που μας κατακλύζουν με τα καλά τους λόγια –και τους ευχαριστούμε γι’ αυτό- τους αναγνώστες που ρωτούν, θέλουν να πληροφορηθούν, ερευνούν ή ψυχαγωγούνται, υπάρχουν και οι γνωστές Οργανικές Πύλες, οι επιτυχημένοι ψυχοπαθείς και φυσικά τα MK-ULTRA, που ο σκοπός τους είναι να καταστρέψουν, να σταματήσουν, να τραβήξουν την προσοχή μακριά από το σημαντικό και να την τοποθετήσουν στην νοσηρή τους πραγματικότητα.

Είναι αυτοί που όταν κοιτάζεις τον ήλιο χαμογελαστός, θα σου στρέψουν την προσοχή στο να κοιτάξεις την μιζέρια τους και μάλιστα με μπόλικη κεκαλυμμένη εχθρότητα. Οι επιτυχημένοι ψυχοπαθείς είναι λίγοι, αλλά είναι πολλοί αυτοί που βρίσκονται υπό την επιρροή τους. Θα πάρουν την προσοχή από την ουσία μιας πληροφορίας, θα την υποτιμήσουν και θα την τοποθετήσουν εκεί που τους προστάζουν οι καταλήψεις τους. Όμως γνωρίζουμε και ποιοι τους ελέγχουν και τι επιδιώκουν, δεν θα τους αφήσουμε να το κάνουν.

Κανένας τους δεν είχε αντίθετη γνώμη –δεν μιλώ καν για *ΑΠΟΨΗ, δεν γνωρίζουν τι είναι- απλά αντίδραση, από ήπια και κεκαλυμμένη, μέχρι επιθετική κι αδιάντροπη. Στο άρθρο για το γάλα δεχτήκαμε επίθεση από εγκάθετους της μαφίας του καρτέλ με γελοιότητες και παιδιαρίσματα ικανά να τρομάξουν μόνο ζωντανά του επιπέδου τους. Πάντοτε η επίθεση γίνεται στα πιο απίθανα άρθρα. Παλαιότερα στην miastala τα περισσότερα και χειρότερα, επικριτικά, αισχρά, γελοία και βλακώδη σχόλια τα έκαναν στα «φασολάκια που καίνε»  Αν είναι δυνατόν !!! Εδώ στο terrapapers τα ίδια έγιναν στο «Ο κρεατοφάγος είναι νεκρός, σαν το νεκρό κρέας που τρώει» στο «Γάλα, το Ναρκωτικό Δηλητήριο» και στο τσακ δεν ξέφυγε στο «Ριζότο με κριθαράκι, φέτα, σπανάκι και ραπανάκι»  … το ενδιαφέρον κι αξιοπερίεργο είναι πως αμφότερα έχουν να κάνουν με τροφή και την ικανοποίηση της κοιλιάς δηλ. ενός κατώτερου ενεργειακού κέντρου. Αν είναι δυνατόν, τόση επίθεση με τόση λύσσα κι εμπάθεια σε άρθρα για φαγητό !!! … Τι να πει κανείς!! Ποιός έχασε το μυαλό του για να το βρουν οι παρασιτικοί!

Τέλος πάντων, υπάρχουν τρόποι να επικοινωνήσουμε με τους αναγνώστες μας, σε κόσμιο και ουσιαστικό επίπεδο. Όποιος έχει ΑΠΟΨΗ για οποιοδήποτε θέμα αναρτάται, φυσικά και διαφορετική ΑΠΟΨΗ μπορεί να μας την στείλει στο e–mail και θα την δημοσιεύσουμε, αυτούσια με το όνομα του. Για ν’ αναρτηθεί φροντίστε να είναι από 600-1000 λέξεις. Ειδικά καλοδεχούμενη είναι η αντίθετη ΑΠΟΨΗ, ουδέποτε είπαμε πως διαθέτουμε το αλάθητο, κάθε άλλο, η αμφισβήτηση, η αμφιβολία και η έρευνα είναι σημαία μας, αλλά όχι στο πως να μαγειρέψουμε ένα ριζότο ή φασολάκια, εκεί ΝΑΙ έχουμε το αλάθητο !!!

Αγνοώ τους μη εγκεκριμένους σχολιαστές και τους αφήνω στο πεδίο της κλινικής ψυχιατρικής. Όμως προτρέπω στους καθημερινούς αναγνώστες με ΑΠΟΨΗ, αντί να σχολιάζουν, δηλ. να κουτσομπολεύουν, να γράψουν.  Ξέρω ότι πολλοί από εσάς μπορείτε να γράψετε πολύ όμορφα και πολύ ενδιαφέροντα θέματα. Υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται τις πληροφορίες σας και είναι διαθέσιμοι να τις χρησιμοποιήσουν επί καλό. Μην τις στερείται.

Ευχάριστη η επικοινωνία, ο διάλογος, η κατάθεση μιας γνώμης, αν υπάρχει, αλλά είναι χάσιμο χρόνου η επικοινωνία με τις Οργανικές Πύλες … ναι απ’ αυτόν τον πολύτιμο χρόνο που δεν έχουμε καθόλου διαθέσιμο. Ας τον αξιοποιήσουμε δημιουργικά κι επί καλό.

@Ηω Αναγνώστου
***

Λεξησαφίνηση

*Αποψη 1 η [ápopsi]:Καθεμιά από τις μορφές με τις οποίες εμφανίζεται ή εκδηλώνεται κτ.· πλευρά: Εξετάζω ένα ζήτημα από νομική ~ / από διάφορες απόψεις. Από αρχιτεκτονική ~ το κτίριο παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Αυτό το αυτοκίνητο υπερέχει έναντι των άλλων από την ~ της τιμής / της αντοχής / της εμφάνισης. Από μια ~ έχεις δίκιο, για να δηλώσω ότι συμφωνώ εν μέρει.

*Γνώμη η [γnómi] Οι γνώσεις που αποδέχεται η κοινωνία ως σύνολο: Ο τύπος διαμορφώνει σε μεγάλο ποσοστό την κοινή ~. β. ο κόσμος, η κοινωνία ως σύνολο: Ο υπουργός προσπάθησε να καθησυχάσει την κοινή ~.

* Σχόλιο το [sxólio] Δυσμενής κριτική που ασκείται εις βάρος κάποιου προσώπου: H συμπεριφορά του δίνει λαβή σε σχόλια. Αδιαφορώ για τα σχόλια του κόσμου. H προαγωγή του προκάλεσε τα σχόλια των συναδέλφων του.

* Σχολιασμός ο [sxoliazmós] 1. προσωπικές κρίσεις που αναφέρονται σε κάποιο γεγονός. 2. κριτικές ή ερμηνευτικές σημειώσεις σε ένα κείμενο.

Οι διαφορές είναι ΟΛΟΦΑΝΕΡΕΣ αρκεί να υπάρχει Δ Ι Α Κ Ρ Ι Σ Η.