“Νέα Ελπίδα” Strange (Νο 157)

Ένα ποίημα λέει: «Η νύχτα είναι μεγάλη για 'κείνον που δεν μπορεί να κοιμηθεί. Στον κουρασμένο το μίλι φαίνεται μακρύ -κι οι εραστές δε χορταίνουν το φιλί» Μονάχα ένα αληθινά βέβαιο πράγμα υπάρχει: όλες οι...

“Νέα Ελπίδα” Strange (Νο 157)

Κυκλοφορεί το Νέο τεύχος του Strange (Νο 157). Εξερευνήστε μαζί του έναν Άγνωστο και Παράξενο κόσμο διαβάζοντας:

# 220 Volt Ηλ. Ρεύματος από το Νερό! ΠΕΤΡΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ: O “EΛΛΗΝΑΣ ΤΕΣΛΑ” ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΕΦΕΥΡΕΤΗ ΣΥΣΚΕΥΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ! >Γιώργος Στάμκος

# Mεταφυσική Συνέντευξη! ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ Ο Ηλεκτρικός Προμηθέας Μας Αποκαλύπτει Τα Μυστικά του Σύμπαντος >Μίλιτσα Κοσάνοβιτς

# Μυστικές Γνώσεις του ΚΑΡΛΟΣ ΚΑΣΤΑΝΕΝΤΑ VOLADORES: OI IΠΤΑΜΕΝΕΣ ΣΚΙΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΤΡΩΝΕ! >Παντελής Γιαννουλάκης

# UFO & Η ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ: ΕΞΩΓΗΙΝΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ @ ANUNAKI @ VIMANAS UFO ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΑΔΑ & ΡΩΜΗ @ ΤΑ ΔΩΡΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ ALIEN TECHNOLOGY @ ΡΩΣΙΚΑ ΑΝΤΙΒΑΡΥΤΙΚΑ ΣΚΑΦΗ @ ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ UFO >Ιων Μάγγος

# ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΚΡΟ-ΜΑΝΙΟΝ: Οι προϊστορικοί ζωγράφοι σπηλαίων που ανακάλυψαν την Αμερική! Οι Άτλαντες ήταν Απόγονοι τους; >Αργύρης Λαγκάς

# Μαινάδα: H Ένθεη Τρελή Γυναίκα >Ηω Αναγνώστου

# Το Άγνωστο Παρασκήνιο του Δαρβινισμού! >Δημήτρης Τσινικόπουλος

# ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ VIDEO GAMES. ΒΙΝΤΕΟΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΨΑΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ! >Θεόδωρος Καρασάββας

# ΟΙ ΚΩΔΙΚΕΣ ΤΟΥ ΣΙΝΑ >Χρήστος Ντικμπασάνης

# ΤΙΤΑΝΙΕΣ ΣΦΑΙΡΕΣ ΑΠΟ ΑΛΛΟΥ

# ΓΕΩΓΛΥΦΙΚΑ ΣΤΟ ΚΑΖΑΚΣΤΑΝ

# ΡΩΣΟΙ ΑΝΑΣΤΑΙΝΟΥΝ ΜΑΜΟΥΘ!

# ΕΡΧΟΝΤΑΙ TA NEA X-FILES

Αναζητείστε το, όπου έχει αποκτήσει υλική μορφή, γιατί δεν πρόκειται να σας αναζητήσει αυτό!

ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΛΠΙΔΑ

Παρ’ όλο που φοβόμαστε τόσο πολύ για το μέλλον μας, το μέλλον συνεχίζει να έρχεται ακάθεκτο, κανείς δεν μπορεί να το εμποδίσει. Και, παρ’ όλο που συνεχώς το παρελθόν απογοητεύει και απελπίζει σχεδόν όλες τις προσδοκίες μας, συνεχώς το μέλλον δίνει έναν νέο χωρόχρονο για τις ελπίδες μας. Και κάθε νέα χρονιά μάς δίνει το κουράγιο και την υπέρβαση και την αισιοδοξία που απαιτείται για να κάνουμε ευχές. Να ευχόμαστε για το καλύτερο. Είναι απόλυτα φυσικό να ελπίζουμε αισιόδοξα και να ευχόμαστε φωτεινά για το καλύτερο, μέσα στο σκοτάδι του χειρότερου…

Το σωτήριο έτος 2016 έρχεται σαν ένα νέο απόμακρο φως μέσα στο σκοτάδι που άφησαν πίσω τους εδώ οι περασμένες χρονιές. Άλλωστε, στις 21 Δεκεμβρίου κάθε χρονιάς νυχτώνει η μεγαλύτερη νύχτα του κόσμου και άρα εμφανίζεται η πιο σκοτεινή στιγμή του χρόνου, μέσα στην καρδιά του χειμώνα, αλλά ταυτόχρονα φέρνει και την ελπίδα του νέου φωτός (και της νέας επερχόμενης άνοιξης), διότι, ακριβώς από εκείνη η σκοτεινή στιγμή και μετά, η νύχτα αρχίζει σταδιακά να μικραίνει, το εκκρεμές του σκότους έχει φτάσει στην απώτατη άκρη του κι αρχίζει ξαφνικά να αντιστρέφει την πορεία του. (Γι’ αυτό και όλα τα πράγματα χαρακτηρίζονται από αυτόν τον εκκρεμή μηχανισμό, με την περιοδεία των περιόδων τους που εναλλάσσονται).

Έτσι, μετά την οριακή εκείνη στιγμή του θριάμβου του σκότους, η σκοτεινή νύχτα αρχίζει βήμα- βήμα να νικιέται από τη φωτεινή ημέρα, το σκότος αρχίζει πια ολοένα να χάνει τις μάχες στον πόλεμο με το φως, μέχρι τον τελικό θρίαμβο της Άνοιξης που θα κατατροπώσει ολοκληρωτικά τον παγωμένο χειμώνα. Σ’ εκείνη, λοιπόν, την πιο σκοτεινή νύχτα, γιορτάζει η Αντίσταση. Είναι σ’ εκείνη την πιο σκοτεινή νύχτα του κόσμου και του χρόνου, που πρέπει να ενθαρρυνθούμε για το επόμενο βήμα, και να πολεμήσουμε για το φως, που έρχεται, τίποτε δεν μπορεί να το εμποδίσει.

Κάποιοι ίσως νιώθουν ότι αυτός ο χρόνος για τον ερχομό του νικητήριου μεγάλου φωτός περνάει βασανιστικά αργά και με πολλές δυσκολίες. Φυσικά, ο χρόνος είναι σχετικός και ανάλογος τού πώς τον αντιλαμβάνεσαι. Ένα ποίημα λέει: «Η νύχτα είναι μεγάλη για ‘κείνον που δεν μπορεί να κοιμηθεί. Στον κουρασμένο το μίλι φαίνεται μακρύ -κι οι εραστές δε χορταίνουν το φιλί» Μονάχα ένα αληθινά βέβαιο πράγμα υπάρχει: όλες οι βεβαιότητές μας θα ανατραπούν, ανεξαιρέτως. Γι’ αυτό, αν είσαι βέβαιος για το χειρότερο είναι εξισωμένο με το να είσαι βέβαιος για το καλύτερο.

Όλα επιβεβαιώνονται τελικά ως εφήμερα, θα διαπιστωθεί ότι τίποτε δεν μετρούσε τελικά όπως με βεβαιότητα νόμιζες, εκτός -πάντοτε- από ένα: τη στάση σου, την προσωπική σου στάση απέναντι στις καταστάσεις των πραγμάτων. Και η καλύτερη στάση (η αντίσταση) είναι να είσαι βέβαιος για το καλύτερο, να ελπίζεις και να εύχεσαι για το καλύτερο απέναντι στο χειρότερο (άλλωστε, αυτό είναι που διαχωρίζει αληθινά τους καλύτερους από τους χειρότερους), να πολεμάς για το καλύτερο ακόμη και υπό τις πιο απελπιστικές συνθήκες. Το καλύτερο είναι όσο βέβαιο είναι και το χειρότερο. Καθόλου! Το μόνο που μετράει, το μόνο που μένει, είσαι εσύ και η στάση σου ή η αντίσταση σου. Κι αν είναι καλή, αυτό είναι όντως το καλύτερο!

Σκεφτείτε λίγο: το χειρότερο είναι τελικά αυτό που φτιάχνει κακούς ανθρώπους, το καλύτερο είναι αυτό που φτιάχνει καλούς ανθρώπους, κάθε στιγμή. Κι αυτό σημαίνει έναν πόλεμο, αναπόφευκτα όπως κι αν το δεις: συνεχώς το κακό μετασχηματίζει το καλό σε κακό, συνεχώς το καλό μετασχηματίζει το κακό σε καλό. (Γι’ αυτό και, πολλές φορές, ανάλογα με τις μάχες, οι χειρότερες συνθήκες μπορούν να φτιάξουν καλούς ανθρώπους, και οι καλύτερες κακούς). Όπως το βλέπω εγώ (και όχι μόνο): αν στις χειρότερες συνθήκες είσαι κι εσύ ο χειρότερος («για να επιβιώσεις») και είσαι βέβαιος για το χειρότερο κι απαισιόδοξος («ρεαλιστής»): είσαι προδότης!

Είσαι ένα με το Κακό, με το Σκότος (πού είναι το Φως σου;). Αυτό που συμβαίνει γύρω σου είναι εφήμερο, αλλά, μόλις το εφήμερο αναπόφευκτα αλλάξει (και δεν υπάρχει πια), εσένα σε τι κατάσταση θα σε αφήσει; Ποιος θα είσαι; Και τί ήταν αυτό που μετρούσε και που μέτρησε και που μετράει τελικά; Αναλογίσου τα όλα αυτά. Οτιδήποτε κάνουμε, ακόμη και στην πιο ασήμαντη καθημερινότητά μας, είναι απίστευτα σημαντικό, ακόμη και η παραμικρότερη κίνηση, γιατί μέσα από τις πιο απίστευτες και μακριές αλυσιδωτές αντιδράσεις, επηρεάζει μια τεράστια σειρά γεγονότων αλλάζοντας τη μορφή του Σύμπαντος. (Σ’ αυτό, υπάρχει και κάτι απόκρυφο: το ίδιο ισχύει και για τις σκέψεις μας, που είναι το πρώτο βήμα για τα πάντα) Η προσωπική στάση μας, η αντίστασή μας, το πνεύμα μας, η σκέψη μας, η ελπίδα μας, η φωτεινή προσδοκία μας, η φωτεινότητά μας, είναι αυτά που μετράνε αληθινά, καθώς όλα χάνονται και φεύγουν, καθώς όλα τα άλλα εμφανίζονται και έρχονται. Είναι σημαντικές οι ευχές μας.

Εύχομαι να ζεσταθούν όλοι οι άνθρωποι που κρυώνουν μέσα σ’ αυτόν τον απογοητευτικό χειμώνα. Κανείς να μην είναι μόνος του, να είναι μαζί μπροστά στο τζάκι που θα ανάψουν με την καρδιά τους, λέγοντας ιστορίες μέσα στη νύχτα για τα περασμένα όμορφα καλοκαίρια και τις παλιές άνοιξες όταν όλα ήταν διαφορετικά, και πάλι θα είναι.

Εύχομαι να βρουν την ελπίδα όλοι οι άνθρωποι που την έχασαν επειδή δεν ήταν αρκετά δυνατοί για να τη διατηρήσουν, ξεγελασμένοι και αποδυναμωμένοι από τις δυνάμεις της απελπισίας, ή προδομένοι ακριβώς από τους ανθρώπους που πρόδωσαν τις ελπίδες μας γι’ αυτούς. Είναι εκείνοι που έχασαν την ελπίδα, όχι εσείς. Είναι εκείνοι που χάθηκαν, επειδή την έχασαν: δεν χάθηκε η ελπίδα! Αν τη χάσετε κι εσείς, τότε καμία ελπίδα δεν θα υπάρχει για τίποτε, και οι προδότες θα δικαιωθούν, θα φανεί ότι τάχα εκείνοι έκαναν το σωστό. Γι’ αυτό εύχομαι να βρείτε την ελπίδα όλοι εσείς οι άνθρωποι που τη χάσατε. Μην απελπίζεστε! Μόνο έτσι μπορεί να υπάρχει ελπίδα για να δικαιωθεί. Εύχομαι να διασωθεί η φλόγα, η Ελπίδα.

Εύχομαι η φωτεινή αλήθεια να λάμψει απέναντι σε όλα τα σκοτεινό ψέματα, (τα πιο σκοτεινά είναι εκείνα που παριστάνουν τις φωτεινές αλήθειες, διαστρεβλώνοντας την ίδια τη φύση του φωτός ότι πρόκειται για ημίφως-που μπορεί να μας ξεγελάσει ότι πρόκειται για το αληθινό φως αν δεν το έχουμε δει ποτέ). Η αλήθεια δεν υπάρχει εδώ αν δεν υπάρχουν άνθρωποι που βλέπουν την αλήθεια. Παρ’ όλο που είναι το πιο σπάνιο θέαμα που υπάρχει, εγώ εύχομαι να γίνει ορατή σε όλους. Εύχομαι να φανεί γενναιόδωρη απέναντι μας η αλήθεια, και να φανερωθεί στον καθένα ανάλογα με την όραση του, να μην περιμένει το δικό μας καλύτερο οπτικό πεδίο.

Εύχομαι ο καθένας μας να έχει πάντα το κουράγιο και τη νόηση να έρχεται στη θέση του άλλου, για να μπορούμε επιτέλους να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στον κόσμο των ανθρώπων και γιατί, να νιώσουμε αυτό που νιώθει ο άλλος για να κατανοήσουμε γιατί κάνει αυτό που κάνει, γιατί είναι όπως είναι, και έτσι να προσπαθήσουμε αληθινά για το καλύτερο γι’ αυτόν και για εμάς, αφού ό,τι κάνει τελικά επηρεάζει κι εμάς. Ή έστω για να μάθουμε καλύτερα την αληθινή κατάσταση μέσα στην οποία βρισκόμαστε, και πώς ακριβώς αυτή δημιουργείται για να ξέρουμε ακριβώς που βαδίζουμε …

Editorial Παντελής Γιαννουλάκης … διαβάστε την συνέχεια στο strange n. 157 που κυκλοφορεί.

strange 157