2018: ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ – STRANGE 169

ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΕ ΚΑΙ ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΤΟ 2018 ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΥΛΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΣΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΑΣ ΤΟ ΝΕΟ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ STRANGE 169! ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ! – ΤΟ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ...

2018: ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ – STRANGE 169

ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΕ ΚΑΙ ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΤΟ 2018

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΥΛΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΣΤΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΑΣ ΤΟ ΝΕΟ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ STRANGE 169!

ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ! –

ΤΟ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΠΑΡΑΞΕΝΟΥ 2018: ΑΦΥΠΝΙΣΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ, ΠΡΟΩΘΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟ, ΠΑΡΑΔΟΞΟ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ, ΕΝΑ ΑΛΗΘΙΝΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΜΕ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΗ ΟΠΤΙΚΗ, ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΤΟ ΝΕΟ STRANGE 169 ΠΑΡΑΜΟΝΕΥΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΕΝΤΟΠΙΣΕΙ!!

ΑΝΟΙΞΕ ΤΗΝ ΠΥΛΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΕ:

*ΕΝΑ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΜΠΕΡΔΕΜΑ. ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο SANTA CLAUS. Η ΑΓΝΩΣΤΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΗ >ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΚΗΣ

*ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ – Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΕΦΗΥΡΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ >ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ

*UFO ΚΑΙ ΗΦΑΙΣΤΕΙΑ ΜΙΑ ΑΝΟΜΟΛΟΓΗΤΗ ΣΧΕΣΗ >ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΝΤΟΣ

*JIM WEBB Ο ΜΑΓΟΣ ΤΩΝ LASER >ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ

*ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ – ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑ. Μάθε τα πάντα για τα ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ! ΟΔΗΓΟΣ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΕΩΝ >ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΓΙΑΝΝΟΥΛΑΚΗΣ

*ΛΕΙΨΑΝΟΛΑΤΡΕΙΑ –Χριστιανικός Φετιχισμός; >ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΣΙΝΙΚΟΠΟΥΛΟΣ

*ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΩΝ ΠΥΡΑΜΙΔΩΝ – Τα Μεγαλιθικά Ίχνη των Ατλάντων στην Αίγυπτο. Υπερτεχνολογία της Αλχημείας; > ΑΡΓΥΡΗΣ ΛΑΓΚΑΣ

*ΤΟ INTEGRATION ΤΟΥ ΠΑΡΑΞΕΝΟΥ ΚΥΡΙΟΥ GEORGE VAN TASSEL. ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΔΙΑΠΛΑΝΗΤΙΚΩΝ ΣΚΑΦΩΝ – ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ ΑΝΤΙΓΗΡΑΝΣΗΣ – ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΛΑΝΗΤΕΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΝΤΑΙ! > ΙΟΝ ΜΑΓΓΟΣ

*H ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ – Αποδράστε από την «Ψευδαίσθηση του Χρόνου» > ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ

*ΕΡΩΤΑΣ Ο ΑΓΕΝΝΗΤΟΣ ΘΕΟΣ, Ο ΠΡΩΤΟΓΟΝΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ > ΗΩ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΥ

*ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ >ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΝΤΑΛΑΣ

*ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΝΕΟΣ ΧΩΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΟΥ ΧΕΟΠΑ

*ΑΒΥΣΣΟΣ ΚΑΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ

*Ο DOCTOR SHAMBALA ΕΞΕΡΕΥΝΕΙ, ΔΙΗΓΕΙΤΑΙ, ΔΕΝ ΠΑΡΑΔΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΟΥ ΜΑΝ ΤΣΟΥ ΚΑΙ ΕΚΠΕΜΠΕΙ ΜΥΣΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ, ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΙΤΕ

ΕΝΑ ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΤΟ 2018 ΞΕΚΙΝΑΕΙ

Και: Τα βιβλία που διαβάζουμε – Νέες Εκδόσεις – Παράξενες Ταινίες – Η Μουσική που μας Άρεσε – Play Lists – Τηλεοπτικές Σειρές – Strange Internet Sites – Παράξενες Προτάσεις και Απόψεις, Μηνύματα από Αλλού…

ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ!

ΓΙΝΕ Ο ΗΡΩΑΣ ΣΟΥ!

ΕΞΕΡΕΥΝΗΣΕ ΤΟ ΑΓΝΩΣΤΟ

ΔΕΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ – ΜΠΕΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ STRANGE

egnartS: ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΝΑΠΟΔΑ

– – – – – – – – TO STRANGE 169 ΗΡΘΕ

STRANGE 169

ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ!

Να, λοιπόν, που ξεπροβάλλουν τα Χριστούγεννα, η Πρωτοχρονιά και τα Φώτα, και μαζί τους ήρθε και η εποχή των Καλικάντζαρων… Ανοίγω και διαβάζω στο λεξικό Ελευθερουδάκη: «Καλικάντζαρος: το συνηθέστερον όνομα εκ των διδόμενων εις τα συμφώνως με την λαϊκήν δοξασίαν κατά το Δωδεκαήμερον επιφαινόμενα δαιμόνια…». Ψάχνω για την ίδια ονομασία στις Παραδόσεις του Νίκου Πολίτη: «Οι Καλικάντζαροι είναι, κατά τας περί αυτών προλήψεις των καθ’ ημάς Ελλήνων, εύθυμα δαιμόνια, σπανίωςπολύ κακοποιό, επιφαινόμενα επί της γης επί δεκατρείς μόνον ημέρας, από τις 25 Δεκεμβρίου μέχρι της 6 Ιανουάριου».

Ως γνωστόν, σύμφωνα με τις παραδόσεις, οι Καλικάντζαροι ζουν κάτω από τη γη, σε κάποιον μυστικό υπόγειο κόσμο. Σε κάποιο σημείο της υπόγειας αυτής γεωγραφίας, υπάρχει ένα τιτάνιο ιερό δέντρο -το «Δέντρο του Κόσμου», ή, αν θέλετε, το «Δέντρο της Ζωής»- το οποίο εσωτερικά στηρίζει τον κόσμο σαν ένας άξονας. Οι Καλικάντζαροι προσπαθούν συνεχώς να κόψουν αυτό το δέντρο: παραδοσιακά, το κόβουν σιγά-σιγά συνεχώς, αλλά όταν έχουν φτάσει πια στο τέλος και λίγο ακόμη θέλει για να το γκρεμίσουν (κι έτσι να καταστραφεί και ο κόσμος μας που το δέντρο αυτό τον στηρίζει), κάτι συμβαίνει και αφήνουν τις στοές τους και βγαίνουν για λίγο στην επιφάνεια για να γλεντήσουν και να παρενοχλήσουν τους ανυποψίαστους ανθρώπους…

Για κάποιον παράξενο λόγο αυτή η «εισβολή» τους διαρκεί 13 ημέρες. Τότε, σύμφωνα με την παράδοση, οΓΑγγελοι του θεού βρίσκουν την ευκαιρία να κατεβούν στον υποχθόνιο κόσμο όπου και «αναζωογονούν» ή «επιδιορθώνουν» το Δέντρο. Λίγες μέρες αργότερα, πάλι κάτι συμβαίνει, κάτι που παραδοσιακά το ονομάζουμε «τα Φώτα», και ενώ γίνεται ταυτόχρονα κι ένας γενικός εξορκισμός στην επιφάνεια, οι Καλικάντζαροι φοβισμένοι και καταδιωγμένοι επιστρέφουν στο υπέδαφος, όπου και βρίσκουν το Δέντρο ανέπαφο. Κι έτσι αρχίζουν πάλι την Σισύφεια προσπάθεια από την αρχή, ώσπου να ξανασυμβούν τα ίδια την επόμενη χρονιά…

Το Δέντρο αυτό, ο «Αξοναςτης Γης», συχνότερα παρουσιάζεται ως Βελανιδιά (Δρυς), γι’ αυτό και στους αρχαιότερους χρόνους οι Καλικάντζαροι ονομάζονταν και «Δρυοκολάπτες» (αυτοί που κόβουν τηνΔρυ), ένα όνομα που παραδόξως αργότερα το πήρε ένα συμπαθητικό πουλί.

Η λατρεία της «Μεγάλης Βελανιδιάς» (της «Μεγάλης Δρυός», αν σας λέει κάτι έτσι), παρουσιάζεται σε όλα τα φυλετικά παρακλάδια των Αρίων στην Ευρώπη (που, σύμφωνα με τους ειδικούς, πολλά μετανάστευσαν από την Ινδία). Οι αρχαίοιΈλληνες και οι Ρωμαίοι, συσχέτιζαν την Βελανιδιά με τον ανώτερο θεό τους, τον Δία ή Jupiter, την θεότητα του Ουρανού, της Βροχής και του Κεραυνού. Στη θρησκεία των αρχαίων Γερμανών, ο σεβασμός στα «ιερά άλση» ήταν πολύ χαρακτηριστικός, και το ανώτερο από όλα τα ιερά δέντρα τους ήταν η βελανιδιά, (σ’ αυτήν άλλωστε κρεμιέται ανάποδα ο υπερβόρειος Οντίν για να αποκτήσει την γνώση των Ρούνων).

Η βελανιδιά ήταν σχεδόν αποκλειστικά αφιερωμένη στον θεό του κεραυνού, τον Donar ή Thunar, που είναι ταυτόσημος με τον Σκανδιναβό θωρ. Η ιερή βελανιδιά των μετέπειτα Γερμανικών χρόνων ήταν γνωστή ανάμεσα στους Αρίους πληθυσμούς ως «Jupiter’s Oak», η Βελανιδιά του Δία (και σύμφωνα με τις απόψεις του Ελληνοαμερικανού γλωσσολόγου Στήβεν Πασάνου, η λέξη «βελανιδιά» ή και «βαλανιδιά» προέρχεται από το «Βάλανος Δία». Βάλανος ονομάζεται και η κεφαλή του πέους, επειδή μοιάζει με βαλανίδι).

Η «Βελανιδιά του Δία» (Jupiter’s Oak) στα αρχαία Γερμανικά λέγεται «Donares Eih», στα σύγχρονα γερμανικά «Donarstag», κι αυτό στα Αγγλικά λέγεται «Thursday» (η ημέρα «Πέμπτη», αν και αρχικά σήμαινε την «Τρίτη», που συνδέεται άλλωστε και με την λέξη «Tree», δέντρο) από το «Thor’s Day» («Ημέρα του θωρ»). Οι πρώτες δοξασίες περί «γρουσούζικης» ημερομηνίας, υποστήριζαν ότι αυτή ήταν η «Τρίτη και 13», διότι την Τρίτη -την αρχική ημέρα του θωρ- κάθε τρίτου μήνα, ο θεός τιμωρούσε αυτούς που είχαν αδικήσει τους άλλους, ρίχνοντας κεραυνούς εναντίον τους. Σε όλο τον Δυτικό κόσμο, η ημερομηνία αυτή άλλαξε αργότερα και έγινε «Παρασκευή και 13», γιατί την Παρασκευή σταυρώθηκε ο Χριστός, ως αποφράδα μέρα της εβδομάδος. Παραδόξως όμως, η Τρίτη και 13 έμεινε γρουσούζικη μόνο στην Ελλάδα, ακολουθώντας πάντα την αρχαιότερη δοξασία.

Όμως, γιατί το Χριστιανικό ιερατείο δεν την άλλαξε κι εδώ, όπως αλλού; Διότι αυτή η ημερομηνία συνδέθηκε συμβολικά με τους Καλικάντζαρους, που συνολικά έμεναν 13 ημέρες στην επιφάνεια, μακριά από την Ιερή Βελανιδιά, προκαλώντας όλων των ειδών τις γρουσουζιές και τις κακοτυχίες, κι επιπλέον πιστεύεται ότι, μετά τα Φώτα, οι Καλικάντζαροι βγαίνουν στην επιφάνεια μόνο κάθε Τρίτη και 13.Έτσι στο «Τρίτη και 13» συνυπάρχει και το «Δέντρο» και ο φόβος των Καλικάντζαρων.

Η λατρεία της Δρυός ήταν πολύ διαδεδομένη και στον Κελτικό κόσμο, όπου όπως ξέρουμε στα μυστήρια της πρωτοστατούσαν οι «Δρυίδες», (που οι Κέλτες ισχυρίζονται ότι ήρθαν στην Ιρλανδία από την Μακεδονία). Στην Βίβλο, οιλάτρειςτου Ιερού Δέντρου, οι επονομαζόμενοι «Δενδρίτες», αντιμετωπίζονται ως σατανικοί μάγοι και είναι καταραμένοι από τον θεό. Οτιδήποτε σχετικά με το «Δέντρο» είναι απαγορευμένο και αποτελεί γνώση που προορίζεται μόνο για τους εκλεκτούς, ενώ κάθε νέο ιερατείο διεκδικεί από το παλαιότερο τα μυστικά αυτών των λειτουργικών δοξασιών.

Το Δέντρο-Άξονας της Γης, διαπερνά τον ορυκτό κόσμο και κρατά σε συνοχή τα πετρώματα που στηρίζουν την Γη. Οποιαδήποτε ανεπίτρεπτη επέμβαση πάνω στο Δέντρο, θα σήμαινε αστάθεια, σεισμούς, πλημμύρες, καταστροφή. Εξαιτίας αυτού του Αξονικού «Δέντρου της Ζωής», οι πέτρες και τα βουνά έχουν τις δικές τους ζωικές δυνάμεις. Για τους ανθρώπους της γνώσης και τους σοφούς των παλαιών προ-τεχνολογικών πολιτισμών, ο ορυκτός κόσμος δεν ήταν άψυχος και χωρίς ζωή. Οι πολύτιμοι λίθοι και τα μεταλλεύματα ήταν τα «φρούτα της Γης».Ένα ρουμπίνι ή ένας σβώλος χρυσού, αναπτυσσόταν μέσα στη «μήτρα της Γης», με τον ίδιο τρόπο που ένα μήλο ή ένα καλαμπόκι ωρίμαζε στην επιφάνεια της.

Το Σανσκριτικό βιβλίο Jawahernameh (Το Βιβλίο των Πολύτιμων Λίθων), ένα αρχαίο ορυκτολογικό κείμενο, αναφέρεται στο διαμάντι ως «ώριμο λίθο», σαν ένα φρούτο ώριμο και έτοιμο για την συγκομιδή από τον μεταλλωρύχο, ενώ ένας απλός κρύσταλλος θεωρείται «πράσινος» ή ανώριμος. Στην αρχαία και μεσαιωνική Ευρώπη και στην Αφρική, οι είσοδοι σε «εξαντλημένα» μεταλλεία συχνά σφραγίζονταν με πέτρες για δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια, κι έπειτα τα σφραγίσματα άνοιγαν και τα μεταλλεία λειτουργούσαν και πάλι. Οι μεταλλωρύχοι πίστευαν -όχι χωρίς λόγο- ότι αν η γη αφηνόταν για λίγο καιρό στην ησυχία της, θα έβγαζε νέα φρούτα- πολύτιμους λίθους, ή θα έστελνε από τα βάθη προς την επιφάνεια καινούργιες φλέβες πολύτιμων μετάλλων, όπως ένα δέντρο που βγάζει καινούργια κλαδιά. Και μ’ αυτό τον τρόπο, το ορυχείο γινόταν πάλι γόνιμο και επικερδές.

Η πεποίθηση ότι η Γη παράγει πολύτιμους λίθους και μέταλλα, κράτησε μέχρι και τον 17ο αιώνα.Ένα σύγγραμμα γνωστό στους ειδικούς, που δημοσιεύτηκε στην Γερμανία το 1665 δήλωνε ότι «οι πέτρες γεννιούνται όπως τα φυτά» και πως κάθε «οικογένεια» ορυκτών «αναπαράγει και πολλαπλασιάζει τον εαυτό της».

Οι Αλχημιστές της Αναγέννησης, καθώς και οι μεταλλωρύχοι από τους οποίους έπαιρναν τις πληροφορίες τους, πίστευαν ότι στο κέντρο της Γης μεγάλωνε ένα «Χρυσό Δέντρο».Όλεςοι φλέβες χρυσού μέσα στην γη, έλεγαν, είναι κλαδιά ενός τεράστιου ζωντανού δέντρου από χρυσό, που μεγαλώνει προς την επιφάνεια μέσα από σχισμές των υποχθόνιων βράχων. Ο Γερμανός Αλχημιστής Johann Gottlob Lehman, έγραψε για το Χρυσό Δέντρο στο κέντρο της Γης το 1735: «…Οι φλέβες των ορυκτών που ανακαλύπτονται στα ορυχεία, δεν είναι παρά παραφυάδες από έναν αχανή κορμό που φτάνει μέχρι τα βάθη της Γης, ο οποίος δεν μπορεί να γίνει προσιτός από τους μεταλλωρύχους, εξαιτίας της τεράστιας απόστασης που τον χωρίζει από την επιφάνεια. Οι μεγάλες φλέβες μετάλλων είναι μεγάλα κλαδιά αυτού του δέντρου, το οποίο είναι ζωντανό και χωρίς αυτό κανένα μετάλλευμα και κανένας πολύτιμος λίθος δεν θα υπήρχε»

Οι Γερμανικοί μύθοι (αλλά και αυτοί των άλλων βόρειων λαών) μιλούν για τους «Dwarfs» (Νάνους), αυτούς τους κοντόχοντρους καφετιούς υποχθόνιους μεταλλωρύχους, που οι περισσότεροι τους ξέρουν από το παραμύθι του Γκριμ για την Χιονάτη ή από τα βιβλία του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν. Αλλά, σύμφωνα με τους Γερμανικούς μύθους, από τους οποίους προέρχονται και στους οποίους παίζουν σημαντικό ρόλο, οι Dwarfs ήταν παράσιτα που τρυπούσαν την σάρκα του κοσμικού γίγαντα Ymir, ο οποίος κατακρεουργήθηκε από τον θεό Οντίν και τους αδελφούς του, και το νεκρό σώμα του έγινε η Γη. Οι θεοί μεταμόρφωσαν τα παράσιτα του Ymir σε νάνους, αλλά τούνελς άνοιγαν και τούνελς θα συνέχιζαν να ανοίγουν. Οι θεοί τους διέταξαν να κατοικούν στα έγκατα της Γης και τους επέτρεψαν να ανεβαίνουν στην επιφάνεια μόνο όταν πέφτει η νύχτα. … συνέχεια στο strange @Παντελής Γιαννουλάκης.

STRANGE 169 NEO 2018