Topics:

Ο παράξενος Ζεκάρια Σίτσιν

Ο φημισμένος, όσο και παράξενος μελετητής της Σουμεριακής Μυθολογίας και συγγραφέας Zecharia Sitchin -μιας μεγάλης σειράς βιβλίων που έκαναν πολύ γνωστές τις θεωρίες του περί των εξωγήινων αρχαίων Θεών Ανουννάκι, τον «12ο Πλανήτη», τον Νιμπίρου,...

Ο παράξενος Ζεκάρια Σίτσιν

Ο φημισμένος, όσο και παράξενος μελετητής της Σουμεριακής Μυθολογίας και συγγραφέας Zecharia Sitchin -μιας μεγάλης σειράς βιβλίων που έκαναν πολύ γνωστές τις θεωρίες του περί των εξωγήινων αρχαίων Θεών Ανουννάκι, τον «12ο Πλανήτη», τον Νιμπίρου, κ.ά. αναστάτωσε όσο λίγοι, την επιστημονική κοινότητα, όταν προέβαλλε την θεωρία των λεγόμενων «αρχαίων αστροναυτών». 

Βέβαια πολλοί σοβαροί μελετητές λένε πως ήταν φυτευτός της CIA για να προπαγανδίσει και τείνω να συμφωνώ. Γιατί προσπαθεί να βγάλει την ‘Βίβλο’ αληθινή προσθέτοντας, συγκρίνοντας και διαστρεβλώνοντας ιστορικά στοιχεία που διαδραματίστηκαν χιλιετίες πριν την συγγραφή της ‘Βίβλου’ από τους 72, που έκλεψαν, διαστρέβλωσαν και αλλοίωσαν την προ-αρχαία ιστορία της ανθρωπότητας, (γήινης κι εξωγήινης) για να την ταιριάξουν στο έκτρωμα που ονομάζουν ‘Βίβλο’. Αυτή είναι η δική μου θέση, εσύ μελέτησε 2-3 βιβλία του και βγάλε τα δικά σου συμπεράσματα.

Λίγο πριν πεθάνει είχε δηλώσει ότι βρισκόταν σε πλήρη δραστηριότητα σχετικά με το τελευταίο βιβλίο του (και ένα σχέδιο που ονόμαζε «The Goddess of Ur Genome Project»). Οι τελευταίες του αυτές δηλώσεις ήταν της 22ης Ιουλίου του 2010 και έδειχναν ότι ο ενενηντάχρονος συγγραφέας ήταν αρκετά καλά, και κανείς δεν περίμενε έναν τόσο ξαφνικό θάνατο έπειτα από τρεις μήνες. Το γραφείο του είχε κατακλυστεί από μηνύματα και επιστολές χιλιάδων αναγνωστών και θαυμαστών που ανησυχούσαν για την υγεία του, τους οποίους καθησύχασε και ευχαρίστησε με δημόσια ανακοίνωση.

Ο Ζαχαρίας Σίτσιν γεννήθηκε στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, στις 11 Ιουλίου 1920. Μετανάστευσε στη Βρετανία και έπειτα στις Η.Π.Α. όπου και τελικά πήρε την αμερικανική υπηκοότητα και ζούσε στη Νέα Υόρκη με την οικογένειά του. Ήταν απόφοιτος του University of London και κάτοχος διδακτορικού του London School of Economics.

Άρχισε να μελετάει εμβριθώς την Σουμεριακή και Ασσυριο-Βαβυλωνιακή μυθολογία και κατέληξε στις διάσημες θεωρίες του που εξηγούσαν την καταγωγή του ανθρώπου από «αρχαίους αστροναύτες», εξωγήινους «θεούς». Ο Σίτσιν αποδίδει την δημιουργία του αρχαίου πολιτισμού των Σουμερίων στους Anunnaki, τους Σουμέριους Θεούς, για τους οποίους ανακάλυψε στις μελέτες του ότι ήταν μία ανώτερη φυλή εξωγήινων από έναν πλανήτη πέρα από τον Ποσειδώνα, που ονόμαζαν Nibiru.

Πίστευε ότι ο πλανήτης Νιμπίρου (ο οποίος αποκαλείται και «ο 12ος Πλανήτης», μετρώντας όπως οι -κατά τον Sitchin- Σουμέριοι, τους οκτώ πλανήτες συν τον Πλούτωνα, τον Ήλιο και τη Σελήνη) έχει μία πολύ μακρά και ελλειπτική τροχιά γύρω από το ηλιακό σύστημα της Γης. Αρκετοί νέοι μικροί πλανήτες που έχουν ανακαλυφθεί τα τελευταία χρόνια στο ηλιακό μας σύστημα -υποβιβάζοντας τον Πλούτωνα από πλανήτη σε πλανητοειδές- θα μπορούσαν ίσως να είναι ο Nibiru των θεωριών του Σίτσιν.

Οι θεωρίες του Σίτσιν, όπως είναι φυσικό, έχουν προκαλέσει ξανά και ξανά αναταραχή στην επιστημονική κοινότητα, και οι περισσότεροι επιστήμονες απορρίπτουν το έργο του ως μεθοδολογικά λανθασμένο και «ψευδοεπιστημονικό», παρ’ όλη την καθολικά εμπεριστατωμένη γνώση και εμβρίθειά του, τις ανακαλύψεις του και τα ομολογουμένως πάμπολλα επιχειρήματά του.

Τα βιβλία του Σίτσιν έχουν πουλήσει πολλά εκατομμύρια αντίτυπα σε όλον τον κόσμο και έχουν μεταφραστεί σε 28 γλώσσες. Ανήκουν επίσης και στα βιβλία που έχουν μεταγραφεί στην γλώσσα της μεθόδου Μπράιγ για τους τυφλούς.

Τα βιβλία του πάνω στο ζήτημα –η σειρά των οποίων έγινε γνωστή ως The Earth Chronicles (Τα Χρονικά της Γης)– είναι: The 12th Planet (1976), The Stairway to Heaven (1980), The Wars of Gods and Men (1985), The Lost Realms (1990), When Time Began (1993), The Cosmic Code (1998), The End of Days: Armageddon and Prophecies of the Return (2007). Ενώ έχει γράψει και τα εξής συνοδευτικά έργα: Genesis Revisited: Is Modern Science Catching Up With Ancient Knowledge? (1990), Divine Encounters: A Guide to Visions, Angels and Other Emissaries (1995), The Lost Book of Enki: Memoirs and Prophecies of an Extraterrestrial god (2002), The Earth Chronicles Expeditions (2004), Journeys to the Mythical Past (2007), The Earth Chronicles Handbook (2009).

Είναι αρκετά φανερό ότι ο μισητός από τους Ακαδημαϊκούς, Ζαχαρίας Σίτσιν έχει επηρεαστεί αρχικά από τις ανατρεπτικές αμφιλεγόμενες θεωρίες (που όμως όσο περνούν τα χρόνια επιβεβαιώνονται) του Immanuel Velikovsky, και από το έργο του Έριχ Φον Νταίνικεν (και κατ’ επέκταση από τις πρωτοπόρες θέσεις των έργων του Michel Aime, του Paul Misraki, των Pauwels και Bergier, του Lord Brinsley Le Poer Trench, του John Michell, κ.ά., από τους οποίους επηρεάστηκε πάρα πολύ ο Νταίνικεν και έπειτα γενικά αυτές οι θεωρήσεις. Ενώ ο Βελικόφσκυ φαίνεται να οφείλει πολλά στον απαγορευμένο Hans Horbiger…).  Όλες αυτές οι θεωρήσεις θεωρούν ότι εξωγήινα συμβάντα και εξωγήινες φυλές έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της Ιστορίας του Ανθρώπου.

Σύμφωνα με τον Σίτσιν, ο Νιμπίρου (τα φεγγάρια του οποίου υποτίθεται ότι συγκρούστηκαν με την Tiamat, έναν πλανήτη ανάμεσα στον Άρη και στον Δία, που κόπηκε στα δύο και το ένα διαλυμένο μισό του δημιούργησε τη Ζώνη των Αστεροειδών, και το άλλο μισό του δημιούργησε τη Γη), ήταν η πατρίδα μιας πολιτισμικά και τεχνολογικά ανώτερης εξωγήινης φυλής, που αποκαλείται «Ανουννάκι» στην Σουμεριακή μυθολογία, και οι οποίοι -σύμφωνα με τον Σίτσιν- είναι αυτοί που αποκαλούνται «Νεφιλίμ» στην Παλαιά Διαθήκη, στην Γένεση.

Υποστηρίζει ότι αυτοί οι «Θεοί» –που εξελίχθηκαν αφότου ο Νιμπίρου εισήλθε στο ηλιακό μας σύστημα, στο οποίο διανύει μια τροχιά 3.600 ετών– ήρθαν στην Γη πιθανώς πριν από 450.000 χρόνια, αναζητώντας ορυκτά, κυρίως χρυσό (με τον οποίον απέκτησαν μία εμμονή), τον οποίον ανακάλυψαν και εξόρυξαν στην Αφρική, αποτελώντας βασικά τους εξωγήινους αποίκους στην Γη από τον Νιμπίρου.

Χρησιμοποιώντας πολύ εξελιγμένη γενετική μηχανική, οι Ανουννάκι δημιούργησαν τους ανθρώπους (Homo Sapiens), για να τους χρησιμοποιήσουν ως σκλάβους στα ορυχεία χρυσού, διασταυρώνοντας εξωγήινα γονίδια με αυτά του Homo Erectus. Αργότερα, ο ανθρώπινος πολιτισμός στην Σουμερία της Μεσοποταμίας, ιδρύθηκε υπό την καθοδήγηση αυτών των «Θεών», που εγκαθίδρυσαν και το θεσμό της βασιλείας και τους –«ημίαιμους» ή «ημίθεους»– βασιλείς ως διάμεσους μεταξύ της ανθρωπότητας και των Ανουννάκι. Ο Σίτσιν πίστευε ότι ένας πυρηνικός πόλεμος μεταξύ των «Θεών», κατέστρεψε την Ur (Ουρ) στο 2024 π.κ.ε.

Αν και η επιστημονική κοινότητα, όπως είναι πλήρως αναμενόμενο (εμμονικά και λυσσαλέα) απορρίπτει γενικά αυτού του είδους της θεωρήσεις (κι όχι ειδικά τον Σίτσιν), υπάρχουν πολλές νέες επιστημονικές ανακαλύψεις που επιβεβαιώνουν ευρήματα και ιδέες που αρχικά προτάθηκαν από τον Σίτσιν στα βιβλία του (αλλά και από τους συγγραφείς από τους οποίους επηρεάστηκε).

Για παράδειγμα, η επιτυχής αποκωδικοποίηση του γενετικού κώδικα ενός θηλυκού Νεάντερνταλ, ανακοινώθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Science, τον Φεβρουάριο του 2009. Επιτεύχθηκε στο Ινστιτούτο Max Planck της Λειψίας στη Γερμανία, και στόχο είχε να επιβεβαιώσει πότε ακριβώς αυτό το αποτυχημένο είδος ανθρώπων και του Homo Sapiens (δηλαδή του Σύγχρονου Ανθρώπου) διακλαδώθηκαν –και αν οι δύο αναμίχθηκαν καθόλου, εφόσον πρόσφατα αναθεωρήθηκε θεμελιωδώς η πολύχρονη ιδέα ότι ο Νεάντερνταλ ήταν αρχαιότερος του σύγχρονου ανθρώπου, και πλέον θεωρείται ότι ήταν σύγχρονοι.

Σύμφωνα με λεπτομερές δημοσίευμα των New York Times:

«Τα συνταρακτικά νέα ευρήματα αποδεικνύουν δύο σημαντικά σετ γενετικών αλλαγών: αυτές που συνέβησαν πριν από 5,7 εκατομμύρια χρόνια, όταν η ανθρώπινη γενετική γραμμή διαχωρίστηκε από τη γραμμή που οδηγεί στους χιμπαντζήδες, και πριν από 300.000 χρόνια όταν μυστηριωδώς οι Νεάντερνταλ και οι πρόγονοι των σύγχρονων ανθρώπων χώρισαν τους δρόμους τους…»

Στο έργο του, The 12th Planet (1976), ο Σίτσιν γράφει:

«Ο Άνθρωπος είναι το προϊόν της Εξέλιξης. Αλλά ο Σύγχρονος Άνθρωπος, ο Homo Sapiens, είναι το προϊόν των “Θεών”. Διότι, περίπου πριν από 300.000 χρόνια, οι Νεφιλίμ πήραν τον πιθηκάνθρωπο (Homo Erectus) και του εμφύτευσαν “την εικόνα και την ομοίωσή τους”…» Και στο έργο του, The Wars of Gods and Men (1985), ο Σίτσιν γράφει: «Πριν από 300.000 χρόνια οι Ανουννάκι αντιμετώπισαν την μεγάλη ανταρσία των αποίκων στα χρυσορυχεία. Τότε ο Enki και ο Ninhursag δημιούργησαν Πρωτόγονους Εργάτες μέσω γενετικής επέμβασης επί του πρώιμου ανθρώπινου είδους. Ο Homo Sapiens άρχισε να αυξάνεται και να πληθύνεται…»

Επίσης, ένα άλλο μικρό παράδειγμα: Στις 26 Φεβρουαρίου 2009, η νέα μεγάλη επιστημονική μελέτη των αρχαίων θερμοκρασιών δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Nature, η οποία καταλήγει ότι, ενώ η αύξηση της θερμότητας στη Γροιλανδία (βόρειος Ατλαντικός) ήταν βαθμιαία σταδιακή κατά την τελευταία Εποχή των Παγετώνων, ήταν «απότομη και ξαφνική και άγρια» στην Ανταρκτική (νότιος Ατλαντικός), «περίπου πριν από 13.000 χρόνια»…

Ο Σίτσιν στα έργα του, The 12th Planet (1976) και Divine Encounters (1995), εξηγεί λεπτομερώς πώς ανακάλυψε ότι ο βιβλικός «Κατακλυσμός» ήταν ένα γιγάντιο παλιρροϊκό κύμα που προκλήθηκε από την ξαφνική κατακρήμνιση του μεγάλου στρώματος πάγων (ice sheet) από την Ανταρκτική, με αποτέλεσμα το ξαφνικό τέλος της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων, περίπου πριν από 13.000 χρόνια…

Επιστημονική μελέτη των αρχαίων θαλάσσιων επιπέδων, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Science στις 6 Φεβρουαρίου 2009, καταλήγει ότι α) «το μεγάλο στρώμα των πάγων (ice sheet) της Ανταρκτικής κατέρρευσε ξαφνικά και απότομα», β) ότι σύμφωνα με την τοπογραφία της ηπείρου και των περιβαλλόντων θαλασσίων βυθών, το παλιρροϊκό κύμα που δημιουργήθηκε ήταν τουλάχιστον τρεις φορές μεγαλύτερο απ’ όσο υπολογιζόταν, φτάνοντας τη μέγιστη του σύγκρουση περίπου 2.000 μίλια μακριά. Ένα διάγραμμα που συνόδευε τη δημοσίευση έδειχνε ότι η περιοχή της μέγιστης σύγκρουσης ήταν ο Περσικός Κόλπος, η Μεσόγειος Θάλασσα και ακόμη και βορειότερα, δηλαδή οι περιοχές της Βίβλου και ακόμη και του όρους Αραράτ…

Και άλλες πολλές νέες επιστημονικές έρευνες επιβεβαιώνουν πολλές από τις προτάσεις του Σίτσιν, τις οποίες άντλησε από την εμβριθή μελέτη του της Σουμεριακής Μυθολογίας και της Βίβλου και άλλων αρχαίων πηγών, και έχουν βασική θέση στις θεωρήσεις του… Δηλαδή, αρκετές από τις βάσεις των θεωρήσεων του Σίτσιν, έχουν επιβεβαιωθεί πλέον από νέες επιστημονικές έρευνες και ανακαλύψεις.

Και ο Θεός είπε: «Ας κάνουμε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση…»

Το 2006, ένας άγνωστος, Αμερικανός σκηνοθέτης ονόματι Jon Gress άρχισε να γυρίζει την πιο αμφιλεγόμενη ταινία του αιώνα.

Ο Δαρβίνος … ήταν λάθος!

Η τριλογία για τους Anunnaki στην Γη! Από την άφιξή τους πριν από 450.000 χρόνια, τις αυτοκρατορίες προ και μετά των πλημμυρών, την έξοδο και πιθανή επιστροφή τους. Μια πολύ ακριβή και ανεξάρτητη ταινία, βασισμένη στα βιβλία του Ζεκάρια Σίτσιν, τα οποία έπρεπε να κυκλοφορήσουν το 2007, το 2008 και το 2009.

Όμως, κάτι συνέβη και δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Η επίσημη ιστοσελίδα της ταινίας έκλεισε, καθώς και κάθε σύνδεσμος που σχετίζεται με αυτή. Όλες οι εικόνες, τα βίντεο και οι πληροφορίες διαγράφηκαν από το διαδίκτυο. Η ταινία Anunnaki δεν κυκλοφόρησε ποτέ και τα στοιχεία ύπαρξής της διαγράφηκαν από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Γιατί άραγε; (Ρητορική η ερώτηση)

Ο Σίτσιν, παρά τα ενενήντα του χρόνια, ήταν πολύ δραστήριος. Την εποχή αυτή, λίγο πριν τον θάνατό του, μεταξύ άλλων σχεδίων και projects, συνεργαζόταν στη δημιουργία ενός φιλόδοξου νέου ντοκιμαντέρ του BBC με τίτλο The Secret History of the Solar System (Η Μυστική Ιστορία του Ηλιακού Συστήματος). Υπήρχε μόνο ένα ντοκιμαντέρ πάνω στις θεωρίες του Σίτσιν, γυρισμένο το 1978 (και ανασκευασμένο το 2003), Are We Alone in the Universe? (Είμαστε Μόνοι μας στο Σύμπαν;).

Θρυλική έχει μείνει η παρουσία του στην εξαιρετική σειρά ντοκιμαντέρ του History Channel, Ancient Aliens – the Series (Αρχαίοι Εξωγήινοι – η Σειρά), αλλά και οι ραδιοφωνικές συνεντεύξεις του στη φημισμένη ραδιοφωνική εκπομπή εναλλακτικών θεμάτων Coast to Coast (η οποία το 2010 του απένειμε ένα βραβείο Life-Time Achievement Award για το έργο της ζωής του). Και, φανταζόμαστε, θα συνεχίσουν να επηρεάζονται κινηματογραφικές ταινίες από το έργο του Σίτσιν, όπως έχει γίνει, με το Stargate, κ.ά..

Το τελευταίο βιβλίο που έγραψε ο Σίτσιν, κυκλοφόρησε λίγους μήνες πριν από τον θάνατό του, τον Ιούνιο του 2010. Ο πλήρης τίτλος του βιβλίου είναι: There Were Giants Upon the Earth: Gods, Demigods, and Human Ancestry: The Evidence of Alien DNA (2010). («Υπήρχαν Γίγαντες επί της Γης»: Θεοί, Ημίθεοι, και οι Πρόγονοι του Ανθρώπου: Τα Στοιχεία για το Εξωγήινο DNA).

Εκτός των άλλων θεμάτων του, το τελευταίο αυτό βιβλίο του Σίτσιν, έχει εισάγει ένα νέο μεγάλο ζήτημα το οποίο βρίσκουμε εντυπωσιακό: αποκαλύπτει την ύπαρξη φυσικών στοιχείων που μπορούν να ξεκαθαρίσουν το θέμα των αρχαίων εξωγήινων Θεών μια και καλή: σκελετικά υπολείμματα, που ανακαλύφθηκαν στους βασιλικούς τάφους της Ur, οι οποίοι είναι μιας Θεάς, ενός ημίθεου, κόκαλα που οι γενετικές γραμμές τους –σύμφωνα με τον Σίτσιν– παρουσιάζουν εξωγήινο DNA!

O Σίτσιν με μεγάλη θέρμη καλεί όλους τους ενδιαφερόμενους και όλους τους αρμόδιους, να επιχειρήσουν πλήρεις γονιδιακές και DNA εξετάσεις και συγκρίσεις των σκελετικών αυτών υπολειμμάτων που αποτελούν μοναδική ευκαιρία.

«Είναι μια μοναδική ευκαιρία για την Επιστήμη να αποδείξει την Βίβλο και τις παραδόσεις αιώνων…» λέει ο Ζαχαρίας Σίτσιν, που έφυγε πριν προλάβει να προχωρήσει το φιλόδοξο σχέδιο που οργάνωνε, το «The Goddess of Ur Genome Project». Η «Θεά της Ουρ» ακόμη κοιμάται κρύβοντας το DNA των Θεών μέσα της, ανενόχλητη προς το παρόν, διότι, όπως καταλαβαίνετε, οι περισσότεροι επιστήμονες (όλοι τους εκπορεύονται από τις αυστηρές διαταγές του Smithsonian Institute) δεν σκέφτονται όχι όπως ο εκλιπών Ζαχαρίας Σίτσιν και οι αναγνώστες του, αλλά δεν σκέφτονται καν… και, μέσα στην γραφειοκρατία τους και στην δογματική ρουτίνα τους δεν αντιλαμβάνονται ότι έχουν στα χέρια τους, αν μη τι άλλο, ένα μοναδικό δείγμα για πειραματική διερεύνηση που ίσως επιβεβαιώσει θεωρίες τις οποίες όμως οι ίδιοι αρνούνται ακόμη και να συλλογιστούν…

Το σίγουρο είναι ότι η απουσία του Ζαχαρία έγινε ήδη αισθητή στον κόσμο των βιβλίων και στο πεδίο των εναλλακτικών/αληθινών κοσμοθεωριών. Είναι ακόμη μια μεγάλη απώλεια και δεν είναι πολλοί οι αυθεντικοί ερευνητές μεγάλης επιρροής που έχουν απομείνει, ένα είδος που ανανεώνεται πολύ δύσκολα, ενώ η παρά-πληροφορία τρέχει με ταχύτητες αδιανόητες…

***

@Ίων Μάγγος / miastala.com /αρχικό το 2010

Μελέτησε το άρθρο: TERRA PAPERS Η Αλήθεια Είναι Ολοφάνερη