Topics:

Προεκτείνοντας τον Άνθρωπο

«Δυστυχώς ή ευτυχώς, ο άνθρωπος έγινε το πρώτο προϊόν της εξέλιξης που είναι ικανό να εξουσιάζει την εξέλιξη. Αυτό είναι ένα μεγάλο μυστήριο που συνεχίζει να είναι άλυτο μέχρι σήμερα, κι αυτό δεν είναι παρά...

Προεκτείνοντας τον Άνθρωπο

«Δυστυχώς ή ευτυχώς, ο άνθρωπος έγινε το πρώτο προϊόν της εξέλιξης που είναι ικανό να εξουσιάζει την εξέλιξη. Αυτό είναι ένα μεγάλο μυστήριο που συνεχίζει να είναι άλυτο μέχρι σήμερα, κι αυτό δεν είναι παρά ο ίδιος ο άνθρωπος, ο οποίος μοιάζει προορισμένος να προεκταθεί και να ξεπεράσει κάθε μυστήριο…» Φρανσουά Ζακόμπ, βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας.

Πέρα από τα Ανθρώπινα Όρια: H Νέα Μηχανή.

Σίγουρα μια μέρα θα είμαστε ικανοί να σχεδιάσουμε μία μηχανή που θα είναι πιο ευφυής από εμάς. Άλλωστε, υπάρχουν όλων των ειδών οι βιολογικοί περιορισμοί στις διανοητικές ικανότητές μας, από τον περιορισμένο αριθμό υπολογιστικών στοιχείων που έχουμε διαθέσιμο στο μικρό εύθραυστο κρανίο μας, μέχρι την περιορισμένη διάρκεια της ανθρώπινης ζωής και τον αργό ρυθμό με τον οποίο γίνονται δεκτά από το προσωπικό μας σύστημα τα εισερχόμενα data.

Δεν υπάρχει ουσιαστικά κανένας λόγος για να μας αναγκάσει να υποθέσουμε ότι αυτοί και άλλοι παρόμοιοι περιορισμοί θα ισχύουν και για τα κομπιούτερς του μέλλοντος. Θα είναι πολύ πιο εύκολο για τα κομπιούτερς να μαθαίνουν από τα λάθη τους, αλλά και να κατέχουν αυτούσια την εμπειρία των ηλεκτρονικών προγόνων τους (και να την μεταφέρουν στους απογόνους τους), γιατί τα νέα κομπιούτερς μαθαίνουν πάρα πολλά πράγματα από τις «εμπειρίες» των παλαιότερων κομπιούτερς, αντίθετα από τους ανθρώπους που δεν μαθαίνουν από τους προγόνους ή την ιστορία τους. Επιπλέον, αν σχεδιάσουμε μία μηχανή ευφυέστερη από εμάς, είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι αυτή η μηχανή με τη σειρά της θα μπορούσε να κατασκευάσει μια μηχανή ευφυέστερη από την ίδια.

Ο Δρ. Marvin Minsky του M.I.T., έχει προφητεύσει:

«Καθώς οι μηχανές εξελίσσονται, θα αρχίσουμε να παρατηρούμε σε αυτές όλα εκείνα τα φαινόμενα που συνδέονται με τους όρους  συνείδηση, έμπνευση και νοημοσύνη. Δεν είναι εύκολο να πει κανείς πόσο κοντά βρισκόμαστε σ’ αυτό το κατώφλι, αλλά όταν θα το διασχίσουμε ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος. Είναι παράλογο να πιστεύουμε ότι οι μηχανές θα γίνουν σχεδόν όσο ευφυής είναι ο άνθρωπος (ή ελάχιστα λιγότερο) και μετά θα σταματήσει η εξέλιξή τους, και είναι επίσης παράλογο να πιστεύουμε ότι θα μπορούμε πάντοτε να τις συναγωνιζόμαστε σε ικανότητες, σύνθεση και σοφία. Ανεξάρτητα από το αν θα καταφέρουμε ή όχι να έχουμε έλεγχο επάνω στις μηχανές μέχρι τέλους (κάτι που είναι αμφίρροπο), η φύση των δραστηριοτήτων μας, των εμπειριών μας και των φιλοδοξιών μας, θα αλλάξει ριζικά εξαιτίας της παρουσίας οντοτήτων ανώτερης ευφυίας στην Γη…»

Αλλά η πιο αλληγορική δήλωση σχετικά με τη συμβίωση του ανθρώπινου βιο-κομπιούτερ και του ηλεκτρονικού εγκεφαλικού παιδιού του, έχει γίνει από τον Δρ. Irving John Good του Trinity College της Οξφόρδης:

«Η πρώτη υπερ-ευφυής μηχανή θα είναι η τελευταία εφεύρεση που χρειάζεται να κάνει ο άνθρωπος…»

Το ανθρώπινο ον, μπορεί μέσα στην συνείδηση του να νιώθει ελεύθερο, όμως η αλήθεια είναι ότι περικυκλώνεται από παντού από συγκεκριμένα όρια, τα οποία μοιάζουν να αποτελούν την ρύθμιση του «κατασκευαστή» που έχει προβλεφθεί γι’ αυτό. Πέρα από τα αναπόφευκτα όρια του χωρόχρονου και του θανάτου, υπάρχουν ακόμη περισσότερα τα οποία όμως εδώ και πολλά χρόνια έχουν αρχίσει να αμφισβητούνται από τον άνθρωπο, ο οποίος κάνει τα πάντα για να τα ξεπεράσει.

Φυσιολογικά, δεν μπορούμε να ζήσουμε στο νερό, στην φωτιά ή στον αέρα, δεν μπορούμε να πετάξουμε, δεν μπορούμε να αντέξουμε σε μεγάλες ταχύτητες, σε πολύ υψηλές ή πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, δεν μπορούμε να ακούσουμε υπερήχους ή υπόηχους, δεν μπορούμε φυσιολογικά να επικοινωνήσουμε από μακρινές αποστάσεις, δεν μπορούμε να ανακαλούμε άμεσα λεπτομερείς μνήμες μεγάλης πολυπλοκότητας, δεν μπορούμε να δούμε σε όλο το οπτικό φάσμα, δεν μπορούμε να κόψουμε στα δύο ένα βουνό ή να σηκώσουμε ένα μεγάλο βράχο, κλπ. Το σώμα μας, ο νους μας και ο οργανισμός μας, έχουν συγκεκριμένες φυσιολογικές προδιαγραφές, τις οποίες δεν μπορούμε να υπερβούμε με φυσικό τρόπο. Κι όμως, καταφέρνουμε μέσα από την κάθε είδους τεχνολογία να ξεπεράσουμε όλα τα παραπάνω όρια, ακόμη και άλλα πολύ περισσότερα…

Προεκτείνοντας τον Άνθρωπο.

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να σκάψει εύκολα μια μεγάλη τρύπα στο χώμα, και γι’ αυτό τον λόγο χρησιμοποιεί ένα τεχνητό χέρι που τον καθιστά ικανό για τέτοιες εκσκαφές: το φτυάρι. Προεκτείνει το χέρι του με το φτυάρι, μεγαλώνει την δύναμη και την λειτουργικότητα του για το συγκεκριμένο έργο, μπορεί να το κάνει και σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, χειριζόμενος μια μπουλντόζα ή ένα γεωτρύπανο. Αν βρίσκεται στην Ελλάδα δεν μπορεί να ακούσει κάποιον που μιλά στην Αυστραλία, με το περιορισμένης δυνατότητας αυτί του, γι’ αυτό προεκτείνει το αυτί του με μια συσκευή που λέγεται «τηλέφωνο», προεκτείνει το μάτι του με μια συσκευή που λέγεται «τηλεόραση», για να ταξιδεύει μακρινές αποστάσεις προεκτείνει τα αδύναμα πόδια του με τροχούς, κ.ο.κ.

Επινοώντας και φορώντας ειδικές στολές, μεταλλάσσει προσωρινά το σώμα του κι έτσι φορώντας μια αντιπυρική στολή αμιάντου μπορεί να κινηθεί μέσα στη φωτιά, φορώντας μια στολή δύτη μπορεί να κινηθεί μέσα στο νερό, φορώντας μια «Αντι-G» στολή πιλότου μπορεί να αντέξει στις μεγάλες πιέσεις μιας ταχύτατης πτήσης, φορώντας μια στολή αστροναύτη μπορεί να κινηθεί στο διάστημα και σε άλλους πλανήτες, φορώντας μια φόρμα δεδομένων μπορεί να κινηθεί ακόμη και μέσα στο κομπιούτερ, στον «Κυβερνοχώρο». Ξεπερνώντας με στολές τις κατασκευαστικές αδυναμίες του σώματος του, μπορεί να κινηθεί σε μέρη απαγορευμένα για τα βήματα του, με τρόπους απαγορευμένους από την φύση που δεν προίκισε τον οργανισμό του με τέτοιες δυνατότητες.

Ο άνθρωπος προεκτείνει τον εαυτό του μέσα από την τεχνολογία και τις εφευρέσεις του. Σύμφωνα με τον μεγάλο διανοητή της δεκαετίας του ’60, τον Μάρσαλ Μακλούαν, κάθε είδους «media», κάθε τεχνολογικό μέσο, δεν είναι παρά μια προέκταση της ανθρώπινης οντότητας, με τελική κατεύθυνση να μεταλλαχθούν τα πάντα σε Πληροφορία. Δημιουργούμε έναν κόσμο από μόνοι μας, σαν μικροί θεοί, αυτοσχεδιάζοντας και αντιγράφοντας την Δημιουργία, και ταυτόχρονα μεταλλάσσουμε τον εαυτό μας τεχνητά για να κατοικήσει με όλο και μεγαλύτερη λειτουργικότητα στον τεχνητά δημιουργημένο κόσμο μας.

Πρόσφατα ειδικοί εκτύπωσαν σε τρισδιάστατο εκτυπωτή πάγκρεας, ουροδόχο κύστη και ήπαρ, ενώ τα βιονικά μάτια δίνουν φως στους τυφλούς και τα βιονικά εμφυτεύματα στα αφτιά δίνουν ακοή ακόμη και σε εκ γενετής κωφούς. Ειδικοί από το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ εκτύπωσαν μύτη, αφτιά και χείλη, τα οποία ήδη χρησιμοποιούνται σε άτομα που είχαν πρόβλημα λόγω τραυματισμού ή καρκίνου.

«Ολα αυτά είναι δυνατά σήμερα καθώς τα κύτταρα στο ανθρώπινο σώμα και στα συγκεκριμένα όργανα ‘κάθονται’ πάνω σε ένα πλέγμα πρωτεϊνών και οι επιστήμονες έχουν καταφέρει να αντιγράψουν τη δομή τους με τον τρισδιάστατο εκτυπωτή. Οταν το τρισδιάστατο καλούπι που δημιουργεί πρώτα ο εκτυπωτής γεμίζει με ζωντανά κύτταρα, αυτά ξεκινούν να εκτελούν τις λειτουργίες που θα έκαναν εάν βρίσκονταν στον οργανισμό ενός ανθρώπου».

Σήμερα η αντικατάσταση ισχίου γίνεται με μόσχευμα από τρισδιάστατο εκτυπωτή ώστε να ταιριάζει ανατομικά απόλυτα σε αυτόν που θα δεχθεί το μόσχευμα και η επέμβαση είναι πιο απλή, αφού το όργανο έχει σχεδιαστεί από πριν και είναι ακριβώς στα μέτρα του πάσχοντος. Οι εξελίξεις σε αυτόν τον τομέα έρχονται στην επικαιρότητα καθημερινά. Μία από τις πιο γνωστές υποθέσεις ήταν η πρωτοποριακή επέμβαση για αποκατάσταση προσώπου σε μοτοσικλετιστή που είχε σοβαρό ατύχημα (2014) στην Βρετανία. Οι ειδικοί εκτύπωσαν αρκετά εμφυτεύσιμα μέρη από τιτάνιο, τα οποία τοποθετήθηκαν και αντικατέστησαν τα σπασμένα οστά του προσώπου του.

Σε φόρμα μέχρι και την ηλικία των 100 ετών θα είναι οι άνθρωποι που γεννιούνται σήμερα, καθώς τα βιονικά άκρα και η εκτύπωση τρισδιάστατων ανθρώπινων οργάνων πρόκειται να αλλάξουν την φυσιολογία του ανθρώπου, προβλέπει Βρετανός επιστήμονας. Αυτό σημαίνει ότι εάν κάποιος σε ηλικία 88 ετών έχει πρόβλημα με την λειτουργία των νεφρών του θα μπορεί πολύ απλά να τους αντικαταστήσει με νεφρούς που έχουν εκτυπωθεί από τρισδιάστατο εκτυπωτή και μάλιστα «εις τιμάς λογικάς».

Σύμφωνα με τον Μαρκ Μιοντόουνικ από το Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου, οι ραγδαίες εξελίξεις που καταγράφονται τα τελευταία χρόνια στη βιοϊατρική μηχανική θα μεταμορφώσουν τους υπερήλικους, αφού θα τους επιτρέπουν να αλλάξουν λειτουργικά όργανα και μέρη του σώματος.

«Σήμερα (2014) μπορούμε να τυπώσουμε σε τρισδιάστατο εκτυπωτή λειτουργικά όργανα, όπως νεφρούς, ήπαρ και οστά, τα οποία είναι κατάλληλα για μεταμοσχεύσεις. Σε μερικά χρόνια και με την εξέλιξη της τεχνολογίας αυτά θα είναι οικονομικά για τον καθένα» λέει μιλώντας στους «Τάιμς» του Λονδίνου ο δρ Μιοντόουνικ.

Εκτός όμως από τα ζωτικά όργανα που θα παράγονται με μία απλή τρισδιάστατη εκτύπωση, αυτό που θα βοηθήσει ακόμη περισσότερο στην δημιουργία του «βιονικού μαθουσάλα» είναι τα βιονικά προσθετικά κινητά μέλη, δηλαδή κυρίως χέρια, πόδια και μάτια. Μάλιστα, όπως οραματίζεται ο ίδιος τους βιονικούς ανθρώπους*

«Τα τεχνητά μέρη δεν θα προεξέχουν. Θα είναι σαν να σου γεμίζει σφράγισμα ο οδοντίατρος. Δηλαδή δεν θα αισθάνεται κάποιος κάτι διαφορετικό, ούτε και θα ξεχωρίζει κάτι στην εξωτερική του εμφάνιση» εξηγεί.

Σύμφωνα με τον προφητικό Μάρσαλ Μακλούαν, κατά κάποιο τρόπο βγάζουμε το κεντρικό νευρικό μας σύστημα έξω από τον εαυτό μας. Με τους τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους, την τηλεόραση, το τηλέφωνο, το ραδιόφωνο, τα δίκτυα των κομπιούτερς, ολόκληρη η ανθρωπότητα προεκτείνει τον εαυτό της, το ίδιο το άτομο συμμετέχει με μια ιδιόμορφη «συναισθησία» προεκτείνοντας το νευρικό του σύστημα και συνδέοντας το με το νέο συλλογικό κεντρικό νευρικό σύστημα της ανθρωπότητας, ολόκληρος ο πλανήτης περιβάλλεται από ένα ρούχο νόησης που οδηγεί στη σταδιακή μετάλλαξη του κόσμου.

Οι ηλεκτρονικές τεχνολογίες είναι προεκτάσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος μας σε πλανητική κλίμακα, καταργώντας τον χώρο και τον χρόνο. Προσεγγίζουμε και την τελική φάση των προεκτάσεων του ανθρώπου, προχωρούμε ακόμη και σε ένα είδος τεχνολογικής προσομοίωσης της συνείδησης, κατά την οποία η δημιουργική διαδικασία της γνώσης θα έχει προεκταθεί συλλογικά και μαζικά στο σύνολο της ανθρώπινης κοινωνίας, σε ένα παγκόσμιο συλλογικό ασυνείδητο της πληροφορίας και των μέσων, το οποίο θα εξελιχθεί σε μια παγκόσμια προσομοιωτική συνείδηση-δίκτυο με την οποία όλοι θα είναι συνδεδεμένοι…

Υπεραισθήσεις.

Η επανάσταση των ηλεκτρονικών υπολογιστών και των νέων πεδίων εφαρμογών και έρευνας που δημιουργεί, οδηγεί σε μια ανακατασκευή του συστήματος των αισθήσεων μας, ξεπερνώντας τα ανθρώπινα όρια, αγγίζοντας πεδία ανυπολόγιστων προεκτάσεων.

Πέρα από την κατασκευή ηλεκτρονικών αισθητηρίων και επεξεργαστών για όραση, ήχο, αφή, οσμή και ακοή, η εξέλιξη των ηλεκτρονικών υπολογιστών και των λογικών συσκευών, θα φέρει και πολλές καινούργιες αισθήσεις στο προσκήνιο, καθώς και νέα πεδία προσωπικής αντίληψης. Αυτές οι αισθήσεις θα στηρίζονται σε ηλεκτρομαγνητικά φαινόμενα ερεθισμού.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Είμαστε ήδη εξοικειωμένοι με τις λειτουργίες του Ραντάρ, που χρησιμοποιείται σε αμέτρητες εφαρμογές, από το να εντοπίζει τις κινήσεις αεροσκαφών και οχημάτων μέχρι και να καταγράφει αθλητικές φάσεις ή να εντοπίζει τις παραβάσεις του ορίου ταχύτητας στις εθνικές οδούς. Ένα κομπιούτερ συνδεδεμένο με μια συσκευή Ραντάρ, είναι ικανό να «βλέπει» στο πεδίο του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, το οποίο είναι αόρατο για τους ανθρώπους.

Αυτήν την στιγμή, στα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, κομπιούτερς που είναι συνδεδεμένα με κατάλληλους αισθητήρες είναι ικανά:
1) Να εντοπίζουν και να παρακολουθούν κινούμενα αντικείμενα, με ραντάρ.
2) Να αισθάνονται μεταλλικά αντικείμενα που πλησιάζουν και να τα αναλύουν.
3) Να βλέπουν διαφορές θερμότητας σε αντικείμενα, χωρίς να τα αγγίζουν.
4) Να ανιχνεύουν αστρικά γεγονότα και αστρικά σώματα.
5) Να ακούνε ήχους και να τους καταγράφουν, ακόμη και κάτω από τη θάλασσα, ακόμη και στο υπέδαφος.
6) Να υπολογίζουν και να πραγματοποιούν αλλαγές τροχιάς ενός σκάφους σε σχέση με τον αέρα, με την ατμοσφαιρική πίεση, με την ταχύτητα, με τις αποστάσεις από τον τελικό προορισμό.

Είναι σχετικά εύκολα κατανοητό, ότι αυτές οι ικανότητες μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη καθοδήγηση πυραύλων, αυτοκινήτων, ή οικιακών ρομπότς. Μπορούν να εντοπισθούν και να παρουσιαστούν αναλυτικά: Συνθήκες αγροτικών καλλιεργειών, χρήση ενέργειας, πυρκαγιές δασών, σεισμοί, ναυάγια. Ο Γαλαξίας μπορεί να χαρτογραφηθεί, σε διαστάσεις που μέχρι τώρα δεν ήταν δυνατόν να παρατηρηθούν. Έξω από τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, οι «ηλεκτρονικοί οργανισμοί» φέρνουν και άλλες αισθήσεις στην διάθεση μας:

1) Ultrasound: υπέρηχος ή ήχος σε συχνότητες πολύ υψηλότερες από αυτές που ο άνθρωπος μπορεί να ακούσει. Ήδη και εντοπίζεται αλλά και χρησιμοποιείται σε πολλούς τομείς, π.χ. στην ιατρική. Σε λίγο καιρό, ο καθένας με το σύστημα των υπερήχων, θα μπορεί να βλέπει μέσω του κομπιούτερ του στο σπίτι, όλα τα εσωτερικά όργανα του σώματος του, για να κάνει ιδιωτικές διαγνώσεις, αλλά και να βλέπει μέσα από τους τοίχους!…

2) Chromatography – Spectroscopy: χρωματογραφία και φασματοσκοπία, μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο να ανιχνεύει την χημική σύνθεση δειγμάτων, με ακρίβεια, σε απειροελάχιστα μικροσκοπικές κλίμακες. Την λειτουργία μιας πρωτεΐνης, την λειτουργία ειδικών τμημάτων του εγκεφάλου, τα ίχνη του μεταβολισμού των φυτών, ή και τα «δακτυλικά αποτυπώματα» του μπαρουτιού ενός πιστολιού, πάνω στο σακάκι ενός ύποπτου για φόνο…

3) Hypermotion: υπερκίνηση, αισθητήρες κίνησης, κατεύθυνσης και προσανατολισμού, που καθοδηγούν δορυφόρους και αεροσκάφη, με τρόπους που δεν θα μπορούσε ο ανθρώπινος χειρισμός μιας συσκευής…

4) Infotransport: η ακριβής και ταχύτατη μετάδοση της πληροφορίας, σε οποιοδήποτε σημείο του κόσμου, άμεσα, προς τον δέκτη που την έχει αναζητήσει…

Ο Τζόζεφ Ντέκεν, φυσικός, ερευνητής και συγγραφέας, ο οποίος κατέχει την έδρα στατιστικής στο Πρίνσετον και φυσικής στο Στάνφορντ, και ο οποίος έχει μελετήσει επισταμένα το ζήτημα των νέων «υπεραισθήσεων», έχει δηλώσει:

«Οι νέες αισθήσεις γίνονται όλο και πιο μεγάλες, όλο και πιο δυνατές, όλο και πιο άμεσες, με το πέρασμα του χρόνου. Προσέξτε αυτό: Κάθε λεπτό της ώρας που περνά, μια νέα κατάκτηση γίνεται. Είναι πολύ δύσκολο, ίσως και αδύνατο, να φανταστούμε τα πιθανά πεδία εφαρμογών και χρήσεων – επιστημονικών, τεχνολογικών, καλλιτεχνικών, ιατρικών, κατασκευαστικών… Μας πήρε εκατομμύρια χρόνια να εξερευνήσουμε τον κόσμο των πέντε αισθήσεων. Ο νέος κόσμος που ξανοίγεται μπροστά μας είναι αχανής και ανεξερεύνητος…».

Ο Βιονικός Άνθρωπος

Ο Τζόζεφ Ρόζεν, ιατρικός διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Ερευνών Αποκατάστασης και Ανάπτυξης των Η.Π.Α., καθηγητής της χειρουργικής και πρωτοποριακός ερευνητής της πλαστικής χειρουργικής, ειδικός σύμβουλος της NASA σε θέματα προσαρμογής των αστροναυτών, έχει καταθέσει τα εξής πολύ ενδιαφέροντα σε πρόσφατη συνέντευξη του:

«…Είναι πιο εύκολο να μπει ένα μηχανικό μέλος στο ανθρώπινο σώμα, παρά να διορθώσουμε το φυσικό μέλος που έχει υποστεί κάποια ζημιά. Οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι ισχύει το αντίθετο. Σε δέκα χρόνια, το πολύ, θα έχουμε την δυνατότητα να εμφυτεύουμε μικροτσίπς της αρεσκείας μας μέσα στον ανθρώπινο οργανισμό. Αυτό ήδη γίνεται με επιτυχία, εδώ και είκοσι χρόνια χρησιμοποιούμε πολύπλοκες συσκευές όπως βηματοδότες και ενισχυτές ακοής.

Σήμερα, μπορούμε να βάλουμε ένα «χέρι-ρομπότ» σε έναν άνθρωπο, αλλά δεν μπορούμε προς το παρόν να το συνδέσουμε άμεσα με το νευρικό σύστημα. Όμως με την βοήθεια των μικροτσίπς που εμφυτεύονται, φτιάχνοντας ένα κανάλι επικοινωνίας ανάμεσα στο νευρικό σύστημα και στο μηχανικό μέλος, σύντομα θα έχουμε απίστευτα αποτελέσματα. Επιπλέον θα μπορούμε να επιδιορθώνουμε μεγάλες ζημιές ή αναπηρίες, αλλά και να κάνουμε θαύματα στην κοσμητική και στην αισθητική. Ένα τελείως φυσιολογικό άτομο, με τα φυσιολογικά του μέλη, θα μπορεί να επεκτείνει τις δυνατότητες του, π.χ. να πηδάει πολύ ψηλότερα…

Όπως το καγκουρό έχει αναπτύξει σιγά-σιγά, μέσω της φυσικής επιλογής, έναν ειδικό μυώνα στα πόδια του, που όταν συσπειρώνεται τον χρησιμοποιεί σαν ελατήριο και του δίνει μεγάλο άλμα, έτσι θα μπορεί και κάποιος να έρχεται σε μάς και να του φτιάχνουμε έναν τέτοιο τεχνητό μυώνα για να πηδάει ψηλότερα και με μεγαλύτερη δύναμη. Θα μπορείς όχι μόνο να βελτιώνεις τα μέλη σου, αλλά και να τοποθετείς επιπρόσθετα τεχνητά μέλη, π.χ. ένα επιπρόσθετο μεταλλικό μέλος στο χέρι σου, που να το βοηθά να επιτελεί μια λειτουργία που δεν μπορούσε να καταφέρει μέχρι σήμερα!

Μπορούμε να διασταυρώσουμε ένα ρομποτικό μέλος με ένα φυσιολογικό μέλος: ένα ρομποτικό μέλος θα μπορούσε να «νιώσει» έναν κίνδυνο πιο γρήγορα από το φυσικό, αν σχεδιαστεί για κάτι τέτοιο, π.χ. να νιώθει τη φωτιά από μακριά, ενώ το φυσιολογικό χέρι πρέπει να καεί για να «σημάνει συναγερμό». Θα μπορούμε να πετύχουμε πολύ μεγαλύτερη ικανότητα αντίδρασης σε εξωτερικά ερεθίσματα, ένα πρόσθετο μέλος θα μπορεί να αντιδράσει πολύ πιο άμεσα και γρήγορα π.χ. για να αποκρούσει μια γροθιά ή για να πιάσει μια μπάλα. Θα μπορούμε να περιορίσουμε σημαντικά τα ποσοστά ατυχημάτων… Μια πολύ νέα και παράξενη αυγή ξημερώνει για το ανθρώπινο σώμα, και πρέπει να προετοιμαστούμε να την υποδεχτούμε με ψυχραιμία και χωρίς ηθικές αναστολές…».

Μετα-Άνθρωπος σε Στάδιο Νεοτονίας.

Ο συγγραφέας Γουίλιαμ Γκίμπσον, ο πατέρας του «Κυβερνο-πανκ», έχει δηλώσει σε σχετικά πρόσφατη συνέντευξη του:

«Πάντοτε εκπλήσσομαι όταν συναντώ ανθρώπους που νιώθουν ότι η τεχνολογία είναι κάτι που βρίσκεται έξω από το άτομο, κάτι που μπορεί ο καθένας να το αποδεχτεί ή να το απορρίψει – κι αυτό ίσως να είναι αλήθεια κατά μία έννοια – αλλά σ’ αυτό το σημείο του παιχνιδιού, εμείς είμαστε η τεχνολογία. Έχουμε εξελιχθεί σε κάτι πολύ καινούργιο. Πιστεύω, πως ένα αρκετά μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού δεν είναι πλέον ανθρώπινο. Είναι Μετα-ανθρώπινο (Post-Human).

Συλλογιστείτε π.χ. τις επιλογές σε σχέση με την υγεία, ενός εκατομμυριούχου στο Μπέβερλυ Χιλς, και συγκρίνετε τες με αυτές ενός ανθρώπου που πεινάει στους δρόμους του Μπανγκλαντές. Ο άνθρωπος στο Μπέβερλυ Χιλς, μπορεί να αγοράσει στον εαυτό του ένα καινούργιο σετ ανθρώπινων οργάνων, μπορεί να αλλάξει το πρόσωπο του, να μεταμορφώσει το σώμα του, να καθυστερήσει τη γήρανση των κυττάρων του, να επέμβει στο άμεσο περιβάλλον του όπως θέλει. Παρατηρείστε αυτό το χάσμα που στέκει ανάμεσα τους. Ο άνθρωπος στο Μπαγκλαντές είναι ακόμη άνθρωπος. Είναι ένα ανθρώπινο ον ενός αγροτικού πλανήτη. Ο τύπος στο Μπέβερλυ Χιλς, δεν είναι πια άνθρωπος, είναι «κάτι άλλο». Το ανθρώπινο γένος σταδιακά μεταλλάσσεται. Το μέλλον έχει ήδη συμβεί. Είναι εδώ…».

Ο διάσημος συγγραφέας Γουίλιαμ Μπάρροουζ, λίγο καιρό πριν πεθάνει, είχε καταθέσει την άποψη του πάνω στο τεράστιο ζήτημα της μετάλλαξης του ανθρώπινου είδους, δίνοντας με τα λόγια του έναν προσωρινό επίλογο σ’ αυτό το αμφιλεγόμενο θέμα:

«Το πρώτο πράγμα που θα έκανε εντύπωση σε έναν επισκέπτη από κάποιον άλλον πλανήτη, θα ήταν η αχανής και ακατανόητη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στις άπειρες δυνατότητες που έχει στο δυναμικό του ο άνθρωπος, και στο πολύ μικρό ποσοστό τους που χρησιμοποιεί καθημερινά. Είναι πραγματικά πολύ εντυπωσιακό το τι μπορεί να κάνει ο οργανισμός και ο νους του ανθρώπου και το τι τελικά κάνει. Κανένα άλλο είδος ζωής στον κόσμο μας δεν παραμένει τόσο πεισματικά ηλίθιο, όσο το ανθρώπινο είδος. Αν θεωρήσουμε τον άνθρωπο σαν ένα κατασκεύασμα -ένα τεχνούργημα- που εξελίσσει τον εαυτό του, η μελέτη της εξέλιξης του θα μας αποκαλύψει τι είναι αυτό που δεν πάει καλά και πόσο χρόνο διαθέτη ακόμη πάνω στην Γη…

Ο βιολογικός μας σχεδιασμός δεν ορίζει ότι πρέπει να παραμείνουμε κι άλλο στο σημερινό εξελικτικό μας στάδιο, για τον ίδιο λόγο που ένας γυρίνος δεν είναι σχεδιασμένος να παραμείνει για πάντα γυρίνος, αλλά μια μέρα να γίνει βάτραχος. Ο άνθρωπος έχε κολλήσει σε ένα στάδιο Νεοτονίας – δηλαδή είναι ένας οργανισμός που έχει προσκολληθεί ανώριμα, στο προνυμφιακό στάδιο της ζωής του, το οποίο είναι καθαρά μεταβατικό…

Πιστεύω ακράδαντα, ότι το βιολογικό μας πεπρωμένο είναι να μεταλλάξουμε τον οργανισμό μας και τις διανοητικές μας ικανότητες, στο έπακρο της εξελικτικής σκάλας, και να αφήσουμε πίσω μας την Γη, όπως ακριβώς κάποτε ένα θαλάσσιο ον, ο πρόγονος μας, άφησε την θάλασσα και τα βράγχια του για να ζήσει στην στεριά. Το πεπρωμένο μας είναι στο Διάστημα…».

***

@Ίων Μάγγος / περιοδικό Strange / miastala.com