Κολοκυθόσουπα βελουτέ

Πρασινωπές, λευκές, πορτοκαλί, γαλάζιες ή υπόλευκες, στρογγυλές, μακρουλές , μικρούτσικες σαν μπιζουδάκια ή τεράστιες οι κολοκύθες έχουν δεκάδες ποικιλίες και καθεμιά διαφέρει από την άλλη όχι μόνον σε μέγεθος αλλά και σε γεύση. Η πιο...

Κολοκυθόσουπα βελουτέ

Πρασινωπές, λευκές, πορτοκαλί, γαλάζιες ή υπόλευκες, στρογγυλές, μακρουλές , μικρούτσικες σαν μπιζουδάκια ή τεράστιες οι κολοκύθες έχουν δεκάδες ποικιλίες και καθεμιά διαφέρει από την άλλη όχι μόνον σε μέγεθος αλλά και σε γεύση. Η πιο συνηθισμένη είναι η μικρή κολοκύθα με το όμορφο μπεζ χρώμα (ποικιλία butternut) και η μεγάλη πορτοκαλί που στέκεται όρθια στη μεγάλη επίπεδη βάση της (ποικιλία cow). Μου έκανε εντύπωση η πληροφορία ότι η αγγλική ονομασία pumpkin προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη «πέπων» (μεγάλος/ώριμος), που έγινε πεπόνι, pompon στα γαλλικά, κατόπιν pumpion στα αγγλικά (σαν pumpion αναφέρεται και η άμαξα στο παραμύθι της Σταχτοπούτας αλλά και σε κείμενα του Shakespeare) και τελικά pumpkin. Το πεπόνι πάντως, τα καρπούζια, όλες οι κολοκύθες και τα κολοκυθάκια όλα εμπίπτουν στη βρώσιμη ομάδα των κολοκυνθοειδών.

Οι κολοκύθες, αυτοί οι πορτοκαλί γίγαντες γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλείς στην κουζίνα μας. Ποζάρουν ολόκληρες κι επιβλητικές στις βιολογικές λαϊκές, κομμένες σε μικρότερα κομμάτια στα σούπερ μάρκετ και το Φθινόπωρο κάθε food blogger, σεφ και εκπομπή μαγειρικής ασχολούνται μαζί τους αναδεικνύοντας τις χάρες τους: είναι οικονομικές, ταιριαστές για πίτες, σούπες και γλυκά (ακόμα και για γλυκά του κουταλιού) και συνοδεύουν ιδανικά τις χειμωνιάτικες ρίζες (πατάτες, κρεμμύδια, κρεμμυδάκια, γλυκοπατάτα, καρότα) με μυρωδικά στο φούρνο.

Γίνονται οι ίδιες σκεύη για να μαγειρευτεί μέσα τους το φαγητό και σε μικρά κυβάκια διακοσμούν όμορφα το φθινοπωρινό ριζότο και τις τάρτες προσδίδοντάς τους μια χαρακτηριστική βουτυρένια γλύκα που ισορροπεί όμορφα με το πικάντικο τυρί και το φασκόμηλο (το πιο ταιριαστό μυρωδικό για τη κολοκύθα, όπως και το κύμινο και το μοσχοκάρυδο).

Ναι, οι κολοκύθες κάθε φθινόπωρο γίνονται ξανά «της μόδας», μάλιστα, οι Ινδιάνοι τις θεωρούσαν μία από «τις τρεις αδερφές» της βασικής και θρεπτικής καθημερινής τους διατροφής, μαζί με τα φασόλια και το καλαμπόκι που φυτευόντουσαν κοντά-κοντά υποστηρίζοντας καλλιεργητικά το ένα το άλλο. Η τεχνική αυτή ονομάζεται συνέργεια κι αναφέρεται στην θαυματουργή δυνατότητα των φυτών να αλληλοϋποστηρίζονται για να ευδοκιμούν καλύτερα.

Και οι αρχαίοι Έλληνες τις ήξεραν και τις ονόμαζαν κολοκύνθες και νεροκολοκύθες ή συκίες κι εκτός από φαγητό,  τις χρησιμοποιούσαν για σκεύη κι επειδή επιπλέουν σαν βοήθημα στο κολύμπι!

Πλούσιες σε καροτένιο και βιταμίνη C, Α, Ε, μαγνήσιο, κάλιο και ψευδάργυρο, όπως και πολλές φυτικές πρωτεΐνες (που δίνουν στον οργανισμό την βάση για να συνθέσει τις δικές του πρωτεΐνες κι άρα πολύτιμες για τους χορτοφάγους), γίνονται γρήγορα ένα νόστιμο φαγητό  για μια καλή παρέα στα τραπέζια μας. Η μαλακή τους σάρκα, άλλοτε πιο γλυκιά και άλλοτε πιο ουδέτερη, άλλοτε πιο πορτοκαλί και άλλοτε πιο κιτρινωπή, μαγειρεύεται εύκολα και σε 20-30 λεπτά λιώνει ευχάριστα στο στόμα, είτε σε σούπα, είτε στο φούρνο. Γι’ αυτό θέλει προσοχή όταν την χρησιμοποιούμε σε συνδυασμό με άλλα λαχανικά στο ίδιο ταψί.

Γενικά οι κολοκύθες είναι ένα οικονομικό φαγητό, μαγειρεύονται με δεκάδες τρόπους και είναι το πιο όμορφο λαχανικό του φθινοπώρου μα πολλές κολοκύθες είναι άνοστες, οπότε χρειάζονται λίγο ζωντάνεμα, τζίντζερ/κουρκουμά/φασκόμηλο/κύμινο/μοσχοκάρυδο/ξύσμα πορτοκαλιού κι ένα καλό σπιτικό ζωμό λαχανικών.

Υλικά: όλα βιολογικά

1 κολοκύθα μικρή σε κύβους
2 μικρές γλυκοπατάτες
2 καρότα κι ένα κολοκυθάκι
1 πράσο κι 1 ξερό κρεμμύδι
1 λιτρο σπιτικό ζωμό λαχανικών
ένα ματσάκι φασκόμηλο.
1 κουτ. σούπας βούτυρο ή αγουρέλαιο
1 φλιτζάνι αμυγδαλόγαλα σπιτικό
ένα κομμάτι ψιλοκομμένο τζίντζερ
Ανθό αλατιού
καγιέν, κύμινο και μοσχοκάρυδο σε σκόνη
κολοκυθόσπορους και παπαρουνόσπορους.

Εκτέλεση:

Ψιλοκόβουμε το πράσο, το κρεμμύδι, τους κύβους κολοκύθας, τις γλυκοπατάτες, το κολοκυθάκι και τα καρότα. Τα σοτάρουμε καλά σε βαθιά κατσαρόλα να μαραθούν με λίγο βούτυρο. Έπειτα, σιγά σιγά ρίχνουμε τον ζωμό λαχανικών, τα μπαχαρικά, το φασκόμηλο κι αφήνουμε να βράσει περίπου 25 λεπτά. Στην συνέχεια αφαιρούμε το φασκόμηλο και πολτοποιούμε με το multi για να πάρουμε βελουτέ αποτέλεσμα, ρίχνουμε και το αμυγδαλόγαλα (αντί για κρέμα γάλακτος που συνηθίζεται) και συνεχίζουμε λίγο με το multi. Η κολοκυθόσουπα είναι έτοιμη κι αχνιστή!

Σερβίρουμε ζεστό το φαγητό, γαρνίροντας με κολοκυθόσπορους, τζίντερ, παπαρουνόσπορους, αγουρέλαιο και ζωντανό φρυγανισμένο ψωμί.

Τρώγεται και κρύα αν θέλουμε.

Αντί για αμυγδαλόγαλα στην κατσαρόλα μπορούμε να βάλουμε στο πιάτο 1 μεγάλη κουταλιά γιαούρτι στραγγιστό ή ανθότυρο.

Συνοδεύεται με κόκκινο αρωματικό κρασί και καλή παρέα.

Καλή Απόλαυση.

@Aliki Alisa/ miastala.com